147/4324. 
1417/4324. 
147/4327. 
BACCAUREA — ANTIDESMA. 75 
De stam is knoestig en het gele of lichtreekleurige hout zeer vast 
en hard, waarom de maleiers (van het Mal. Schiereiland) er vaak 
knuppels van maken. Ridley werpt het denkbeeld op, dat het mo- 
gelijk wegens zijn hardheid en dichte vezel benut kan worden voor 
doeleinden, waartoe gewoonlijk palmhout (Buxus) wordt aange- 
wend (Mal. Timmerhoutsoorten, bl. 92). 
De vruchten groeien in overvloedige hoeveelheid aan den voet 
van den stam en hebben een eigenaardig voorkomen. Zij zijn 
spoelvormig, 2.5 cM. lang, aan beide einden toegespitst, wijnrood 
van kleur. Zij zijn eetbaar, de schil inbegrepen, doch zuur en waar- 
schijnlijk het best gekookt te genieten (Straits Bulletin 1902, bl. 535). 
Baccaurea racemosa, Muell. Arg. (Pierardia r., Bl). 
Volksnamen Mal.: Kapoendoeng — Soend.: Bëntjoj, Ki mê- 
jong, Ki mêntèng — Jav.: Djirék, Kapoendoeng — Mad. : Dji- 
rék, Këmodoeng. 
Middelmatige vruchtboom, 15 à 25 M. hoog en 25 tot 70 cM. 
dik, op Sumatra en Java in de lagere bergstreken wildgroeiend 
niet zeldzaam en veel geplant in de kampongs. 
Het hout wordt gezegd geschikt te zijn voor huisbouw en voor 
prauwen (K. & V. — XII, bl. 249). Hasskarl (Het Nut No. 705) noemt 
het week, doch bijzonder sterk, fijn en fraai en zegt, dat het als bouw- 
hout wordt gebruikt en voor het vervaardigen van huisraad dient. 
Te Tjoeramanis (Besoeki) worden lijnwaden met den bast fraai 
paars geverfd (K. & V.). 
De bladeren zijn alcaloïdhoudend- (Greshoff, Plantenstoffen II, 
Bl 172). 
De zuurzoete vruchten worden door de inlanders gaarne gegeten 
(K. & V.); zij zijn geen tafelooft en staan bij de europeanen be- 
kend als eg Een feit is het — zegt Boorsma in het Jaar- 
boekje van de Vereeniging Ooftteelt 1903/4, bl. 71 — dat zij, in 
groote hoeveelheid genuttigd, aanleiding kunnen geven tot braken. 
In het Museum: Hout, bast, vruchten, conserven. 
Baccaurea Wallichii, Hook. f. 
Volksnamen. Mal. Malakka: Gintek mérah. 
Een 40 à 60 voet hooge boom met rood hout, dat, duurzaam zijnde, 
geschikt is voor balken (Ridley, Mal. Timmerhoutsoorten, bl. 93). 
Antidesma Bunius, Spreng. 
Volksnamen. Mal.: Boeni — Soend.: Hoeni, Woeni — Jav.: 
Woeni — Mad.: Boernêh. 
Vruchtboom, 15 tot 30 M. hoog en 20 à 85 cM. dik, verbreid over 
Zuid-Oost Azië en Australië, op Java wildgroeiend gevonden tus- 
schen 50 en 1400 M. zeehoogte en aangeplant in geen kampong ont- 
brekend (K. & V. — XII, bl. 270). 
De Bunius sativa, door Rumphius op Ambon ingevoerd, laat 
zich volgens dezen (III, bl. 204) zeer gemakkelijk stekken. De door 
hem van uit Makassar ontvangen zaden geteelde boomen schoten 
wel vlug op, doch droegen langzaam; 6 à 7-jarige exemplaren, 
waaronder er waren van een dij dikte, bloeiden wel, doch brachten 
nog geen vruchten voort. 
Hout. 
Vruchten. 
Hout. 
Bast. 
Bladeren. 
Vruchten. 
