1471/4337. 
Hout. 
Bast. 
Bladeren. 
Vruchten. 
78 EUPHORBIACEAE. 
De stam is recht, zonder knoesten en wortellijsten, meestal 
zonder gleuven. Bij materiaal van Pelaboean Ratoe (West-Preanger) 
werd vermeld, dat hij een fraai hout voor den huisbouw zou 
leveren (K. & V. — XII, bl. 291). Volgens Hasskarl’s Nut No. 305 
is het sterk en wordt het niet aangetast door witte mieren. Koorders’ 
Minahassa (bl. 581) noemt het uitstekend voor huisbouw en groote 
bruggen en voor gebruik bij den mijnbouw; op bl. 246 wordt 
vermeld, dat de dienst der B.O.W. in de res. Menado het aan- 
bevelenswaard bevond voor brugpalen en dat het ook in den grond 
vrij duurzaam is. Niet onverdeeld gunstig zijn de informatie’s door 
mij omtrent de kwaliteit verkregen. Ter Oostkust van Sumatra 
werd medegedeeld, dat fjingkam een goed bouwhout is, duurzaam, 
als het niet aan weer en wind is blootgesteld; het is hard, zoodat 
draadnagels er krom in slaan, doch zou zich even gemakkelijk laten 
bewerken als djatihout. Het wordt geschikt genoemd voor overkapte 
bruggen en — met het oog op zijn fraai roodbruine kleur — voor 
meubelen. Tjinkam komt op de hoogvlakte van Bandar baroe op de 
Oostkust slechts weinig meer voor. In de res. Palembang en de aan- 
grenzende deelen van Benkoelen worden naast goede eigenschappen 
ook slechte genoemd. Zoo deelde de E. A. Waterstaatsambtenaar te 
Tebing Tinggi mede, dat kérindjing moeilijk is te bewerken en neiging 
heeft tot scheuren en kromtrekken indien het tot dunne planken 
wordt gezaagd. Het zou echter onvergankelijk zijn onder water. 
Cordes (Tijdschr. d. Ind. Mij. v. N. & L. dl 14, bl. 149) zegt, dat in de 
Padangsche Bovenl. bintoengan-hout zeer gezocht is voor stijlen van 
huizen. In het Museum werden monsters kérindjinghout, afkomstig 
uit de res. Palembang en uit Lebong, binnen 1'/, jaar hevig aangetast 
door boeboek; houtmonters van Bischofia javanica van andere her- 
komsten bleven daarvan echter vrij. 
Met een aftreksel van den fijngestampten bast worden in de 
Ranau-districten volgens Jasper & Pirngadie (Vlechtwerk, hoofd- 
stuk IV) rotanmanden geverfd door ze herhaalde malen met het 
aftreksel te bestrijken: het verkregen rood is zeer lichtbestendig. 
Wenscht men een diepzwarte kleur, dan worden de roodgekleurde 
manden eenigen tijd in de modder begraven. Een gelijk aftreksel, 
vermengd met roet, dient te Balapoelang (Pekalongan) om bamboe 
vlechtmateriaal zwart te verven. Aan het kleuren van vlechtmateriaal 
met géêlinggém (Bixa Orellana) gaat hier en daar drenken met een 
aftreksel van den bast van gadog vooraf. In Midden-Java worden 
volgens mededeeling van Dr. Boorsma netten en touwen getaand 
door ze met het sap uit den geraspten bast in te wrijven. 
De bladeren worden gebruikt om schadelijke insecten uit padi 
en djagoeng te weren. Omtrent den uitslag van proeven om er 
ook snuitkevers uit koffiepakhuizen mee te verdrijven, werd ver- 
schillend gerapporteerd; in het eene geval werd succes gecon- 
stateerd, in het andere niet. Volgens Jasper & Pirngadie worden 
ook de bladeren gebezigd om vlechtmaterialen, als pandan en 
mèndong, rood te kleuren. 
Van de vruchten zegt Hasskarl’s Nut (No. 305), dat zij zuur zijn 
en niet worden gegeten. In Midden-Java worden zij echter, naar 
aan Boorsma werd bericht, met graagte door de inlanders genuttigd. 
In het Museum: Hout, bast. 
