Ki 
153/4545. 
153/4515. 
MANGIFERA — ANACARDIUM. 129 
Mangifera lagenifera, Griff. 
Volksnamen. ‘Mal. (volgens De Clercq): Landjoet. 
Groote boom met 10 à 12.5 cM. lange, groene, peervormige 
vruchten, zeer vezelig en op het Mal. Schiereiland zelfs bij de 
inlanders weinig in trek (Ridley, Straits Bulletin 1902, bl. 433). 
Mangifera odorata, Griff. 
Volksnamen. Mal. : Kwèni, Kabémbêm (var.) — Soend. : Bëm- 
bêm, Kweèni, K. tipoeng (var.) — Jav.: Kweèni. 
Hooge boom als M. indica, L., door de inlanders vaak aange- 
plant. Het sap uit den stam van deze soort wordt zeer gevreesd 
(K. & V. — IV, bl. 85). 
De jonge vruchten, die in het soend. en jav. pakèl worden 
genoemd, zijn evenals die van M. foetida, Lour. oneetbaar: de rijpe 
„hebben een terpentijngeur en worden dus met voorliefde door de 
153/4545. 
153/4546. 
inlanders genuttigd, doch ook de europeaan die mangga’s heeft 
leeren eten (het meerendeel der indische vruchten leert de vreem- 
deling eerst op den duur naar waarde schatten) beschouwt ze als 
een lekker ooft. 
De zaadkern van mangga pakèl, gebraden met zout, wordt uit- 
wendig toegepast (men bespuwt er de aangetaste plaats mede) 
tegen sakit kroema, d.i. „jeuk, veroorzaakt door fijne, bijna onzicht- 
bare diertjes onder de opperhuid” (Jasper, Geneeskrachtige planten). 
In het Museum: Hout, vruchten. 
Mangifera spec. 
Den Pauw van Banda beschrijft Rumphius (Vil, bl. 18) als een 
zeer hoogen boom, die een geweldigen omvang kan verkrijgen. R. 
kende hem alleen van Banda en vermoedde, dat hij ook op Ceram 
voorkomt. Op Banda maakt men er veel werk van. 
De vruchten zitten bij 3 of 4 aan een tros en hebben een 
bijzonder fatsoen; zij zijn, even als vele andere mangga's, niet- 
symmetrisch, doch bovendien meer breed dan hoog, zoodat het is 
alsof zij dwars aan den steel hangen. Men kent er op Banda drie 
vormen van, in grootte afwisselend tusschen een flinken appel 
en een kippenei; de groote zijn laf en waterig, de andere zoo 
lekker als de beste mangga. Zij worden rauw gegeten en men 
maakt er een heerlijke marmelade van. 
De pitten worden niet weggeworpen, doch van de schil ontdaan, 
een nacht in zeewater geweekt en in de zon gedroogd, waarna 
ze worden gestampt tot een fijn meel, dat dient tot het bereiden 
van een brij en voor koekjes (Rumph.). 
Mangifera spec. 
Op Letti wordt veelvuldig een wilde manggasoort gevonden, waar- 
van de pitten worden gedroogd, in stukken gesneden en gekookt; in 
tijden van schaarschte worden deze in groote hoeveelheid door de 
bevolking genuttigd (Tijdschr. v. Ind. T.L. & V. kunde, dl 33, bl. 208). 
Anacardium occidentale, L. 
Volksnamen. Mal. : Djamboe monjèt. 
Kromme boom, 8 tot 12 M. hoog bij een stammiddellijn van 
Vruchten. 
Zaden. 
Vruchten. 
Zaden. 
