1553/4552. 
Wortel. 
Hout. 
Bast. 
Bladeren. 
Bloemen. 
Vruchten. 
153/4556. 
Hout. 
Bloemen. 
153/4556. 
136 ANACARDIACEAE. 
Spondias mangifera, Willd. (Evia amara, Comm.) 
Volksnamen. Mal. : Kédongdong — Soend.: Kêdongdong, K. 
leuweung — Jav.: Kêdongdong, Klontjing — Bal.: Katjëm- 
tjem — Mak.: Karoenroeng — Tern. : Ngoedoe — Alf. Minah.: 
Liwas — Anib.: Oelit, ‘Oerit. 
Tot 40 M. hooge en 150 cM. dikke boom, verbreid over geheel 
Java beneden 600 M. zeehoogte, in vele djatibosschen groeiend 
en ook op ziltige gronden aan den zoom der vloedbosschen (K. 
& V. — IV, bl. 105). Volgens Rumphius (l, bl. 161) geeft men dezen 
Condondum in de Molukken een plaats nabij de huizen, voor- 
namelijk omdat de lange, rechte takken bruikbaar zijn voor stijlen 
van omheiningen, dewijl zij zoo gemakkelijk aanslaan. 
De wortel, uitwendig toegepast, is, naar Rumphius mededeelt, 
stondendrijvend. 
Het hout wordt, als veel te weinig duurzaam en te zacht, nooit 
door de inlanders gebezigd (K. & V.); voor het vervaardigen van 
lucifersstokjes en doosjes werd het echter bruikbaar bevonden 
(Teysmannia 1896, bl. 50 en Tectona II, bl. 124). Een aftreksel 
van het overigens waardelooze hout wordt volgens Rumphius 
gedronken tegen gonorrhee, terwijl de bast, met zure melk gekookt 
of het sap ervan met rijst gemengd, met succes wordt gegeven 
tegen dysenterie. 
De bladeren kunnen de zuring vervangen (Rumph.); jong hebben 
zij een aromatischen, zuren reuk en smaak en worden volgens 
K. &V. in Semarang, met andere inlandsche medicijnen vermengd, 
inwendig gebruikt als geneesmiddel tegen hoest van kinderen. 
De bloemtrossen, zegt Rumphius, zijn zoo malsch, dat men ze 
gekookt, en ook als salade, kan eten, doch ze vallen wat zuur 
van smaak. Ook de zure, naar rotte appelen riekende vruchten 
worden wel gebruikt door geringe lieden, die ze, in zout water 
gedoopt, rauw eten bij hun kanari en sagoe, doch niet alleen, want 
daarvoor zijn ze te scherp. Voorts worden ze gebezigd in de plaats 
van citroenen om de voor de papéda bestemde saus zuur te maken 
(Rumph.). De vruchten staan overigens bekend als oneetbaar, wat 
klaarblijkelijk niet ver bezijden de waarheid is. 
Dracontomelum celebicum, Kds. 
Volksnamen. Mal. : Boewah raoe (Men.) — Alf. Minah.: Koili. 
Woudreus, tot 55 M. hoog en 3 M. dik, op Noord-Celebes voor- 
komend beneden 450 M. zeehoogte. Het hout is onder dak wel 
te gebruiken, maar van weinig waarde (Koorders, Minahassa). 
Volgens De Clercq (No. 1166) worden de bloemen gegeten. 
Dracontomelum mangiferum, Bl (Poupartia man- 
gifera, B). 
Volksnamen. Mal.: Landoer, Raoe, Séngkoewang — Soend.: 
Dahoe — Jav.: Raoe. 
Woudreus, tot 40 M. hoog en ruim 4 M. dik, verbreid over den ge- 
heelen archipel, op Java voorkomend tusschen O en 900 M. zeehoogte 
(K. & V. — IV, bl. 114). Rumpbius zegt (l, bl. 157), dat in de Mo- 
lukken en op Bali de Pomum draconum wel wordt aangeplant 
ter wille van de vruchten, die op Bali bijzonder goed zouden zijn. 
