153/4556. 
153/4563. 
SPONDIAS — ODINA. 137 
Het hout, hoewel in zeer groote afmetingen en hoeveelheden 
verkrijgbaar, wordt door de inlanders bijna nooit gebruikt we- 
gens te geringe sterkte, de zeer geringe duurzaamheid en den 
groven draad; de meeste dikke raoe-boomen zijn hol (K. & V.). 
Voor lucifersstokjes is het goed bevonden, doch voor doosjes 
slecht (Teysmannia 1896, bl. 505). 
Het sap van de jonge bladeren geeft men volgens Rumphius 
op Bali als een verkoelend middel te drinken aan koortslijders. 
De vruchten zijn volgens de beschrijving van denzelfden auteur 
zoo groot als een djëroek nipis, eerst groen, daarna geel als vuile 
was; het vleesch is week en sappig, doch zuur en samentrekkend van 
smaak; van de volkomen rijpe is het wat rinsch en rauw wel eetbaar. 
Het meest worden zij, ten naasten bij rijp, gebruikt om bij vleesch te 
koken en in een goed smakende zure saus (R.). In Palembang komen 
zij in den vruchttijd in groote hoeveelheid op de pasars, als ooft. 
In het Musettm: Hout, vruchten. 
Dracontomelum, spec. 
Volksnamen. Mal. : Raoe hoetan (Mol.) — Banda: Toropati. 
De Pomum draconum silvestre van Rumphius (Ll, bl. 
159) is een nog niet nader geïdentificeerde groote, wilde boom, die 
weinig van voorgaande soort verschilt. 
De jonge bladeren zijn in groot gebruik tegen spruw: het sap 
daaruit met een druppel citroensap laat men den patiënt drin- 
ken of als mondspoeling gebruiken. Sommigen bezigen het ook 
tegen witte vlekken op het hoornvlies, doch het bijt sterk en is 
feitelijk al te scherp: alvorens men de bladeren uitperst, moet 
men ze over het vuur houden tot zij verflensen en bij bet sap 
moet men ín plaats van citroensap liever wat water doen. De 
verflenste, een weinig gewreven bladeren worden ook, zoowel 
door mannen als door vrouwen, op de genitaliën gelegd, als die 
verhit of door moeilijke urineloozing beschadigd zijn, om den 
brand uit te trekken en de kalkachtige substantie te verdrijven, 
die de dysuria aanzet. 
De ronde vruchten, ter grootte van musketkogels, bevatten een 
zeer groote pit en dus weinig vruchtvleesch. In de Molukken is dat 
(in tegenstelling met Makassar en Bali) zoeter dan dat van D. 
mangiferum, Bl. en om deze reden wordt het dan ook meer rauw 
gegeten. Op Banda worden de halfrijpe vruchten ingepekeld om 
als toespijs te dienen (R.). 
Odina Wodier, Roxb. var. Wirtgenii, Engl. (O. gqummi- 
fera, Bl). 
Volksnamen. Mal. : Kajoe koeda — Soend.: Ki koeda — Jav.: 
Kadjeng kapal, Kajoe djaran, Kajoe santên — Mad. : Kajoe 
palèmbang, Kadjoe tjeureun. 
Boom, 15 à 20 M. hoog en tot 45 cM. dik, inheemsch in Eng.- 
Indië, op geheel Java beneden 1200 M. zeehoogte geplant. Vooral 
in de kuststreken wordt hij zeer algemeen gebruikt voor levende 
heiningen, omdat de vermenigvuldiging door stekken van zelfs groote 
afmetingen bijzonder gemakkelijk is en de boom zich goed laat 
opsnoeien; veelal wordt hij behandeld als de knotwilgen. Somtijds 
Hout. 
Bladeren. 
Vruchten. 
Bladeren. 
Vruchten. 
