Vruchten. 
153/4603. 
Hout. 
Balsem. 
142 ANACARDIACEAE — AQUIFOLIACEAE. 
eischt voor men de eerste resultaten ziet en dan om de vijf jaar 
een oogst geeft van een stof, welke wordt gezegd in verschen toestand 
hevige huidontsteking en etterende wonden te veroorzaken, is 
zoowel voor den europeeschen ondernemer als voor den inlander 
onaantrekkelijk, zelfs al groeide de boom hier sneller en weliger 
dan in zijn vaderland of in Japan. Daar is de ruwe lak een onont- 
beerlijke grondstof voor een hoog ontwikkelde kunstnijverheid, hier 
ten eenenmale vreemd, zoodat men zich wel mag verwonderen over 
de vrijmoedigheid, waarmede de mogelijkheid tot afzet van het 
product worpt voorgesteld als boven allen twijfel verheven. Indien 
deze lak ook voor de westersche industrie van buitengewone waar- 
de was zou het overschot, dat China disponibel heeft, zijn weg naar 
Europa vinden, instede van te worden verkocht naar Japan, dat met 
China een onbestreden manopolie heeft op het gebied van lakwerk. 
Bovendien zou men dit, in koelere streken thuis behoorend, ge- 
was in Europa kunnen aanplanten: volgens Tropenpflanzer 1906, 
bl. 50 is de japansche lakboom ook in den botanischen tuin te 
Frankfurt a. M. met succes gekweekt. In Duitschland ís, of was ten- 
minste, één combinatie, die ruwe lak uit Oost-Azië importeert. 
De vruchten van Rhus vernicifera, doch naar het schijnt meer 
die van Rh. succedanea, L., Rh. sylvestris S. & Z. en andere soorten, 
leveren in Japan de z.g. japantalk, een stof, die nu eens was, dan 
weer vet wordt geheeten. De invoer van Rhussoorten als vetleve- 
rende boomen heeft in verschillende tropische koloniën plaats gehad. 
Of het echter goed is gezien om dergelijke nutplanten uit koelere 
streken over te brengen juist naar de tropen, waar men door groo- 
tere hoogte boven de zee moet trachten te compenseeren, wat men 
in ligging tenopzichte van den evenaar mist, laat ik in het midden. 
Succes schijnt men et nergens mede te hebben gehad. 
Van de japantalk kan worden vermeld, dat zij hier in vierkante 
koekjes wordt ingevoerd, naar mij werd medegedeeld voor de ba- 
tikindustrie en als inlandsch geneesmiddel (om wonden van de lucht 
af te sluiten). 
Semecarpus heterophylla, DC. (S. Forstenii, Bl). 
Volksnamen. Mal. : Kajoe sakoe (Amb.) — Soend.: Reungas 
woeloeng — Jav.: Ingas, 1. kapoer, 1. kébo, 1. têlik, 1. tjélik, 
Tjëlik — Banda: Lewer — Amb.: Lénat, Linat, Rénat. 
Op den mangga gelijkende boom, tot 22 M. hoog en 45 cM. 
dik, verspreid over den Mal. Archipel, op Java vrij algemeen voor- 
komend beneden 900 M., o.a. in de meeste djatibosschen. 
Het hout wordt als te grof en te weinig duurzaam door de in- 
landers niet gebruikt: het bestaat alleen uit spint. Bovendien is 
het kappen bezwaarlijk met het oog op het scherpe, gomharsachtige 
sap, dat bij insnijden of beschadigen uit alle deelen vloeit, eerst 
witachtig en doorschijnend, nogal dikvloeibaar, aan de lucht echter 
spoedig typisch gitzwart opdrogend en dan gelijkend op pek. Dit 
sap veroorzaakt bij aanraking met de huid roodkleuring, zwelling 
en jeuk en de op bulten van muggebeten gelijkende plekken gaan 
zeer licht over tot zweren. Tegen de ontsteking gebruiken de in- 
landers uitwendig kalk vermengd met klapperolie. Deze boom 
behoort tot de meest gevreesde van den Maleischen Archipel. Ons 
