158/4632. 
Hout. 
Vruchten. 
159/4661. 
159/4662. 
159/4662. 
146 CELASTRACEAE — ICACINACEAE. 
gevonden in bosschen en kreupelhout (Backer, Schoolflora). De 
bladeren worden volgens Boorsma in Midden-Java in den inland- 
schen medicijnhandel aangetroffen; met adas-poelasari zijn zij een 
middel tegen bloed- en slijmafgang. Uit diens Plantenstoffen IV, 
bl. 54, blijkt, dat zij een weinig niet zeer giftig alcaloïd bevatten. 
Kurrimia paniculata, Wall. 
Volksnamen. Mal.: Mélaboeng (Banka), Timpoet (Palemb.). 
Rechte boom, 20 à 25 M. hoog en tot 1 M. dik, in Palembang 
verstrooid groeiend gevonden ín de benedenlanden. 
Het vuilroode hout is gemakkelijk te bewerken en wordt bij den 
inlandschen: huisbouw gebezigd voor stijlen, balken en vloer- 
planken. Voor buitenwerk is het niet geschikt, doch op een droge 
plaats onder dak gebruikt wordt het gezegd duurzaam te zijn, niet 
te scheuren en vrij te blijven van insecten. 
De zwarte, zure, op ramboetans gelijkende vruchten heeten eetbaar. 
In het Museum: Hout. 
HIPPOCRATEACEAE. 
Hippocratea Glaga, Korth. en H. indica, Willd. 
Volksnamen. Soend.: Areuj mangèndèr. 
Klimmende heesters, de eerste 3 tot 16 M. lang, de tweede 1 
tot 3 M.; beide worden hier en daar in het kreupelbosch gevon- 
den (Backer, Schoolflora). Van areuj glagah, waarschijnlijk de 
eerste hier genoemde soort, zegt Hasskarl’s Nut No. 34, dat het 
hout bijzonder geschikt wordt geoordeeld om te branden. Van 
areuj mangèndèr heet het onder No. 92, dat het sap van den stengel 
bij koorts wordt gedronken en dat de boven het vuur verflenste 
bladeren, tot sambal toebereid, aan kraamvrouwen worden gegeven: 
uit hetgeen onder No. 579 door Hasskarl wordt medegedeeld, zou 
men opmaken, dat de bladeren een gewoon ingrediënt zijn voor 
sambal. Te Buitenzorg vernam ik, dat de bladeren van areuj mangèn- 
dèr, met adas-poelasari gewreven, uitwendig tegen stramheid van 
de leden worden aangewend. 
Salacia grandiflora, Kurz. 
Volgens De Clercq (No. 3018) een boomheester, in het mal. 
ampêdal ajam of mëmpêdal afam geheeten, waarvan het hout 
wordt gebezigd voor paalwerk van huizen, omdat het niet door 
witte mieren wordt aangetast. 
Ridley (Straits Bulletin 1902, bl. 430) geeft als mal. naam nasi 
sioek en beschrijft hem alseen halfklimmenden heester met eetbare 
vruchten, 5 cM. lang, met een nogal dikke, oranjekleurige schil, die 
een aantal zaden bevat, omgeven door een zoet pulp op dezelfde 
wijze als bij de manggistan. Volgens R. draagt hij slecht. 
Salacia macrophylla, Bl. (S. Buddinghii, Scheff., 
S. celebica, Bl, S. macrocarpa, Korth.). 
Volksnamen. Op Java: Katjipot (met geringe wijzigingen). 
Zeer veranderlijke, klimmende heester, 2 tot 6 M. lang (Backer, 
Schoolflora). Behalve de voor het-geheele geslacht geldende 
naam katjipot worden bij De Clercq nog vermeld als soendasche 
namen voor deze soort: areuj ki ganggarangan en a. mata peu- 
