CELASTRUS — PLATEA. 147 
tjang. Van de laatste zegt Hasskarl’s Nut No. 94, dat de stengels Stengels. 
als touwwerk worden gebezigd voor het binden van heiningen, 
van de eerste onder No. 63, dat de gewreven bladeren bij buik- Bladeren. 
ziekte op den verhitten buik worden gesmeerd en ook als pap 
dienen tegen schurftachtigen uitslag. Boorsma (Plantenstoffen IV, 
bl. 55) constateerde de aanwezigheid in de bladeren van een 
geringe hoeveelheid alcaloïd, dat toxiologisch echter van weinig 
of geen beteekenis bleek. 
De vrucht, d.w.z. de zaadrok, is volgens Backer bij alle javaansche Vruchten. 
Salacia-soorten eetbaar. Die van S. macrophylla, Bl. noemt Blume 
(Bijdragen, bl. 255) bij de inlanders zeer gezocht wegens het zoet- 
smakende vleesch. De vrucht gelijkt op een djëroek, heeft een 
middellijn van 40 tot 80 mM. en bevat 3 of meer zaden. 
Backer vermeldt nog de volgende Salacia’s voor Java: 
S. Korthalsiana, Mig. (S. Radula, Hassk.) is een onvolledig be- 
kende soort, gevonden in West-Java; 
S. oblongifolia, Bl. (S. melitocarpa, Bl), 2 à 4 M. lang, 
is gevonden in de bergstreken van West-Java: de vrucht is bol- 
peervormig, 125 mM. lang en 70 mM. breed en veelzadig; 
S. ovalis, Korth. (Akar pêlandoek, Mal. S.W.K.) is 3 tot 10OM. 
lang en behoort thuis aan het strand: de bes is bolvormig-omgekeerd 
eirond, 18 à 33 mM. lang en bevat 1 of 2 zaden; 
S. prinoides, DC. is eveneens 3 tot 10 M. lang, doch de 
langwerpig ronde bessen zijn slechts 12 à 15 mM. lang en bevat- 
ten 1 zaad. Ook de vruchten daarvan zijn volgens Blume (l.c.) 
zeer gezocht. 
STAPHYLEACEAE,. 
161/4666. Turpinia pomifera, DC. (T. sphaerocarpa, Hassk.). 
Volksnamen. Soend.: Bantjèt—Jav.: Bangkong, Bangkongan. 
Boom, tot 20 M. hoog en 60 cM. dik, verbreid over Zuid-Oost 
Azië: op Java komt hij voor tusschen 200 en 1750 M. zeehoogte. 
Het hout wordt wegens te geringe duurzaamheid slechts bij uit- 
zondering door de inlanders voor huisbouw gebezigd (K. & V —IX, 
bl. 245). Hasskarl (Het Nut, No. 523) zegt, dat het voor huisbouw 
niet sterk genoeg is en licht wordt aangetast door witte mieren; 
voor „huisgereedschappen” is het evenwel bruikbaar. Volgens Van 
Braam (aangehaald in Duyfjes’ Houtcatalogus) is het voor pakkisten 
uitmuntend geschikt. 
In het Museum: Hout. 
ICACINACEAE. 
162/4678. Platea latifolia, B/. 
Volksnamen. Soend.: Ki kadantja. 
Woudreus met zuilvormigen stam, soms ruim 40 M. hoog en 1.50 M. 
dik, voorkomend op geheel Java tusschen 1000 en 1600 M. zeehoogte. 
Het hout is in kolossale afmetingen te krijgen, doch blootgesteld 
aan weer en wind, is het niet duurzaam; voor werk onder dak 
wordt het echter in de Preanger bruikbaar geacht. In Midden- en 
Oost-Java, waar hij toch vrij algemeen voorkomt, is hij zelfs bij 
name onbekend (K. & V.—V, bl. 156). 
