148 ICACINACEAE — SAPINDACEAE. 
162/4684. Stemonurus scorpioides, Becc. 
Volksnamen. Mal.: Banol (Banka). 
Rechte, tot 15 M. hooge en 60 cM. dikke boom van Sumatra en 
naburige eilanden, op Banka verstrooid groeiend in de kuststreken. 
Het hout is zacht, zeer onderhevig aan scheuren en bij de inlanders 
slechts voor planken en huisraad in gebruik. 
In het Museum : Hout. 
162/4685. Urandra corniculata, Foxw. (Platea corniculata, Becc.). 
Volksnamen. Mal.: Bédaroe, Daroe, Endaroe, Méndaroe, 
Pedaroe, Kajoe garoe lanang (Palemb.). 
Groote, zware boom, 30 à 40 M. hoog en tot 1.50 M. dik, ver- 
breid over de kuststreken van het westelijk deel van den Malei- 
schen Archipel. De stam is recht en rolrond, met kleine wortellijsten 
en hoog aangezette kroon. 
Het hout is fraai geel, bruin bestervend, hard, volgens Berkhout 
(bl. 28) bij het bewerken een sterken, aromatischen geur ver- 
spreidend, zeer onderhevig aan scheuren, zonder dat dit nochtans 
een nadeeligen invloed op zijn duurzaamheid schijnt uitteoefenen. 
Op Banka wordt het zeer aanbevolen voor zwaar buitenwerk, als 
brugstijlen en bruggedek, vlaggemasten e. d. Bij den bouw van wo- 
ningen voor europeanen is het gezocht voor balken en stijlen: voor 
den inlander is het in het algemeen te hard. Foxworthy (Philippine 
Journal of Science C. 1911, bl. 180) noemt het een van de beste hout- 
soorten van Borneo en deelde mij mondeling mede, dat het in Serawak 
wordt achtergesteld alleen bij ijzerhout van Eusideroxylon Zwageri, 
T.&B. Het wordt echter wel eens aangetast door witte mieren. 
In het Museum : Hout. 
162/4718. Cardiopteris moluccana, Bl. 
Volksnamen. Bal. : Popongan — Mak. en Boeg. : Mata-mata— 
Alf. Amb.: Oeta lala. 
Het Olus sanguinis beschrijft Rumphius (V, bl. 482) als een 
windend kruid, met dunne, ronde, grasgroene, zeer taaie stengels, 
voortkomende uit een kruidachtigen hoofdstengel, waaruit, als men 
hem kwetst, veel dunne melk loopt, wat bitter van smaak. Een 
afkooksel van den hoofdstengel geven de ternatanen in tegen geel- 
zucht. De dikke, gladde, zachte, als kool smakende bladeren zijn 
een vermaard moeskruid, dat zoowel rauw als gekookt kan worden 
gegeten. In het laatste geval worden zij echter meestal vermengd 
met andere bladeren, omdat ze alleen te slijmerig zijn. Met een 
afkooksel van de bladeren wascht men de leden van hen „die 
aan een langzame beri-beri gaan” (Rumph.). 
ACERACEAE. 
163/4720. Acer niveum, Bl. 
Volksnamen. Soend.: Hoeroe kapas, H. manoek, Ki rêgas, 
Tjalik angin—Jav.: Walik élar, Woeroe dapoeng, W. kêm- 
bang, W. poetih— Alf. Minah.: Lila. 
Woudreus, tot 42 M. hoog en 1.50 M. dik, uit den Maleischen 
Archipel bekend van Sumatra, Java en Celebes: op Java wordt hij 
