SCHLEICHERA — EUPHORIA. 159 
spirituslak, voor welk doel schellak alléén echter te broos is, zoodat 
er sandrak, canada-balsem, venetiaansche terpentijn e.d. aan moeten 
worden toegevoegd. Voor gekleurde lakken worden er in spiritus 
oplosbare kleurstoffen, o.a. drakenbloed, bijgedaan. Van minder 
belang is de toepassing voor de bereiding van zegellak, vilten 
hoeden, krip, drukinkt (ter vervanging van elemi), enz. Voor verdere 
bijzonderheden omtrent de handelssoorten, zie Indian Trade Journal 
Mei 1914, bl. 260. 
De hier te verkrijgen hoeveelheid stoklak is nauwelijk of niet 
voldoende voor de eigen behoeften der inlanders: een overschot 
is in den regel niet aanwezig. In de behoefte van de westersche 
markt wordt bijna geheel voorzien door Eng.-Indië, waar de lak- 
cultuur van groot belang is, ofschoon de uitkomsten finantieel 
zeer wisselvallig zijn. Een uitvoerige beschrijving van die cultuur 
zou hier niet op haar plaats zijn; daarvoor wordt verwezen naar 
de uitgebreide eng.-indische literatuur over dit onderwerp, waar- 
van een opgave (tot 1908) voorkomt in Watt's Commercial pro- 
ducts. Gegevens van jongeren datum vindt men vooral in de pu- 
blicatie's van het Agricultural Research Institute, Pusa, aan welke 
instelling een deskundige voor de lakcultuur is verbonden. Bulletin 
- No. 28 bevat een bepaalde handleiding voor deze cultuur, die niet zoo 
eenvoudig is, als zij naar het volgende vluchtige overzicht schijnt. 
Behalve als inzamelproduct uit het wild, wordt in Eng.-Indië 
lak verkregen door „brood lac”, bibit, te brengen op het jonge 
hout van gewassen, die reeds bestaan, of welke speciaal voor deze 
industrie worden geplant. Als bibit bezigt men twijgen, die voor- 
zien zijn van een goed gevormde harskorst; deze worden geplukt 
een dag of 14 voor het tijdstip, waarop men het uitkomen van de 
insecten verwacht (welk tijdstip proefondervindelijk moet worden 
vastgesteld) en gebonden tegen de groene loten van de takken 
of planten, die men infecteeren wil. Voor de lakcultuur zijn in 
Eng.-lndië geschikt gebleken o.a: Schleichera trijuga, Willd., Butea 
monosperma, Taub., Zizyphus Jujuba, Lamk en Pithecolobium Sa- 
man, Benth., alle ook hier voorkomend. De lak op Scheichera trijuga 
gevormd, wordt beschouwd als de beste en deze boom geeft ook 
een groote opbrengst. Butea en Zizyphus zijn goed bestand tegen 
den zwaren snoei, die noodzakelijk is voor de vorming van jong 
hout, terwijl Pithecolobium niet zooveel snoei noodig heeft, omdat 
hij het geheele jaar door jong hout vormt, wat bij dezen boom twee 
oogsten per jaar mogelijk maakt, tenminste, waar het klimaat zich 
daartegen niet verzet (Tropical Agriculturist 1912, bl. 121). Speciaal 
voor de lakcultuur geplant wordt o.a. Cajanus Cajan, Millspaugh, 
doch Watt zegt, dat deze wijze van cultuur in vele streken niet 
loonend is. Lakcultuur is alleen geschikt voor streken met een 
gematigd klimaat: hier vindt men gala-gala het meest in de eerste 
helft van den regentijd. 
In het Museum : Hout, bast, zaden, oliën, stanggi, stoklak. 
1653/4773. Euphoria Longana, Lamk (Nephelium Longanum, 
Wight, N. Long Yan, Bl). 
Volksnamen. Mal.: Lèngkèng. 
Boom, 4 tot 10 M. hoog, inheemsch in China, op Java hier en 
