NEPHELIUM — POMETIA. 163 
gebied in de omgeving van Buitenzorg werkelijk goede vruchten 
te leveren. Het aantal vormen is niet groot: de gewone kapoelasan 
mérah is uitwendig lichtrood met zeer stompe uitsteeksels op de 
schil; de betrekkelijk zeldzame K. poetih heeft een bijna kleurlooze 
schil en is overigens als de voorgaande, doch meestal klein; K. 
si babat is donkerrood, met meer puntige uitsteeksels en het meest 
gezocht (Jaarboekje 1903/4 Vereeniging Ooftteelt, bl. 64). 
In het Museum: Hout, vruchten, zaden, vet. 
165/4780. Pometia alnifolia, Rad/k.?. 
Volksnamen. Mal.: Kasei talang (Palemb.), Sloewai (Koeboe- 
streken). 
Meestal kromme boom, 20 à 22 M. hoog en tot 0.90 M. dik, in 
de Koeboestreken gevonden op moerassige terreinen. Het hout is mout. 
hard en zwaar en wordt bij den huisbouw slechts gebruikt voor 
onbewerkte stijlen en ruw behouwen planken. Het wordt gezegd 
onder dak duurzaam te zijn, als het-op een droge plaats vrij van 
den grond wordt aangewend; boeboek tast het niet aan, doch 
het scheurt hevig. 
Bij verwonden vloeit uit den bast een geringe hoeveelheid zeer 
bitter, helderrood vocht, waarvan geen toepassing bekend is. Deze 
boom is dus niet te verwarren met den damarleverancier met 
gelijkluidenden naam (sëloewai). 
In het Museum: Hout. 
165/4780. Pometia pinnata, Forst. 
Volksnamen. Mal. : Koengki, Koengkil — Soend.: Leungsir — 
Jav.: Kajoe sapi. 
Boom, tot 40 M. hoog bij ruim 1 M. stammiddellijn, verbreid 
over den Maleischen Archipel: de var. javanica komt voor in West- 
en Midden-Java beneden 1200 M. zeehoogte. Het hout van deze Hout. 
variëteit is volgens vele inlanders geschikt voor huisbouw en 
rijstblokken, maar wordt niet duurzaam geacht (K. & V. — IX, bl. 196). 
De bast wordt in de Preanger gebruikt als geneesmiddel te- Bast. 
gen etterende wonden. 
Uit Zuid-Sumatra werd mij bericht, dat de vruchten zeer zoet Vruchten. 
zijn en gaarne door de inlanders worden gegeten, evenals de ge- 
roosterde vethoudende zaden. Zaden. 
In het Museum: Hout, bast. 
165/4780. Pometia tomentosa, 7. & B. 
Volksnamen. Soend.: Leungsir — Jav.: Kajoe sapi, Léngsar, 
Sapèn — Mad.: Djagir, Sapèh. 
Woudreus, tot 47 M. hoog en 135 cM. dik, over geheel Java 
verbreid tusschen 100 en 1400 M. zeehoogte, in het oostelijk deel 
zeer algemeen, doch niet gezellig groeiend. De stam is zuilvormig, 
maar eênigszins gedraaid, met talrijke breede, diepe, spiraalvormig 
hoog oploopende gleuven en hoog aangezette kroon. 
Hi levert een hout, dat om zijn \ sterkte en duurzaamheid vooral 
in de residentie Besoeki nogal gezocht is voor huisbouw en voor 
groote bruggen; het is in groote afmetingen te bekomen (K. & V. — 
IX, bl. 199). Verdere berichten omtrent dezen boom ga ik stilzwij- 
