170/4909. 
174 VITACEAE. 
Vitis trifolia, L. (Cayratia carnosa, Gagnep., Cissus 
cinerea, Lamk, Columellia trifolia, Merr.). 
Volksnamen. Mal.: Daoen kapialoen (Mol), Galing-galing, 
Lakoem — Jav.: Galing — Alf. Amb.: Ai laoe salak. 
Klimmende heester, 2 tot 10 M. lang, verbreid over geheel Java 
beneden 400 M. zeehoogte. Rumphius beschrijft hem (V, bl. 450) on- 
der den naam van Folium causonis en zegt er het volgende 
van: Het sap uit de stelen en bladeren is een specifiek middel 
tegen een hevige ijlende koorts, door de maleiers kapialoen ge- 
noemd. Men geeft het, met water verdund, den patiënt ín groote 
hoeveelheid in, als —insgelijks met behulp van dit sap—de diagnose 
„kapialoen” is gesteld. De jonge’ bladeren kan men tot moeskruid 
gebruiken, als men ze eerst met water en zout een weinig op- 
kookt om ze hun jeukende eigenschap te ontnemen. Gewoonlijk 
doet men er bladeren van papasan (Coccinia indica) en andere 
moeskruiden bij. Deze groente is in het bijzonder gezond voor 
ben, die met binnenkoortsen bezocht zijn (R.). 
Mevr. Kloppenburg beveelt het sap van de fijngemaakte bla- 
deren met dat van een jonge ananas aan als hoofdwassching 
tegen roos; na deze reiniging moet worden afgewasschen met 
djëroekwater en klappermelk. 
In het Museum: Bladeren. 
170/4909. Vitis vinifera, L. 
Verbreiding. 
Volksnamen. Wijnstok, Wingerd — Mal. : Boewah anggoer. 
De wijnstok is in den Maleischen Archipel geen zeldzame ver- 
schijning. Teysmann bijv. maakt er in zijn reisverslagen herhaal- 
delijk melding van. In het Natuurk. Tijdschr. v. N. L. dl 14, bl. 
250, zegt hij, dat op Poeloe Pisang tegenover Padang Vitis vinifera 
in het losse zeestrand aan den voet van een steile rots in de bran- 
dende zon. zeer weelderig groeide en met groote, fraaie vruchten 
was beladen: zij werd daar, evenals elders, gekweekt op horizon- 
taal liggende latten, die rustten op pl. m. 10 voet hooge palen. 
In hetzelfde tijdschr. dl 23, bl. 328, vermeldt T., dat hij op Ternate 
druiven van uitstekende kwaliteit vond aangeplant en dat daar de 
wijnstok bijzonder goed gedijt. Van Halmaheira zegt hij (zelfde 
tijdschr. dl 40, bl. 267), dat ook daar dit gewas uitmuntend groeit. 
Voorts heet het in zijn reisverslag van Timor (zelfde tijdschr. dl 
34, bl. 481), dat in de buurt van Koepang de druiven zoo snel en 
weelderig wassen, dat men ze bijna kan zien groeien. In een be- 
schrijving van de nijverheid im Zuid-Celebes in het Tijdschr. v. N. I. 
1854, Il, bl. 359 wordt gezegd: Bonthain en Makassar, doch vooral 
eerstgenoemde plaats, zijn voorzien van een overvloed van heer- 
lijke druiven, zelfs naar het blauwe zweemende. Van Bima bericht 
Zollinger (Verhandelingen Batav. Genootschap dl 23, bl. 74), dat 
de druiven daar voorheen zooveel werden geteeld, dat ze op de 
markt zeer goedkoop werden verkocht. Vorderman (Madoereesche 
planten No. 48) schrijft, dat de witte druif bijzonder goed tiert op het 
eiland Telanggo; ten tijde van Sultan Pakoe Nata Ningrat moet een 
europeaan pogingen in het werk hebben gesteld om de druiven van 
daar tot wijnfabrikatiete bezigen, waartoe de inlandsche vorst echter 
geen toestemming heeft willen verleenen. 
