1710/4919, 
1170/4919. 
Stam. 
Bast. 
Bladeren. 
1710/4919, 
176 VITACEAE — ELAEOCARPACEAE. 
Leea aculeata, Bl. 
Volksnamen. Mal. : Kajoe ajër laki-laki (Mol.) — Soend. : 
Ki boehaja — Alf. Boeroe: Oeka. 
Opgerichte heester, 3 tot 5 M. hoog (Backer, Schoolflora). Rum- 
phius (IV, bl. 102) beschrijft hem onder den naam van Frutex 
aquosus mas als een boompje, groeiend aan de kanten van ri- 
vieren en onder ander kreupelhout in de valleien : het schiet op 
met een of meer rechte stammen, die, zoolang zij niet een arm dik 
zijn, een grasgroene kleur bezitten. Zij hebben een groot, waterig 
hart, doch zijn geschikt voor pagerstijlen. Veel beter echter zijn 
die, afkomstig uit de bosschen, waar zij een hoogen, dikken stam 
verkrijgen, bijna als een pinangboom, met een donkergroene schors. 
Het hout daarvan is zeer hard en op een klein en waterig hart na 
massief, geel of honingkleurig, lang van draad en taai. Men kan er 
bogen en piekstokken van maken, want het is na drogen zeer licht 
en breekt niet gemakkelijk (R.). 
De in de bosschen wassende is klaarblijkelijk een andere soort, 
welke is echter niet na te gaan. 
Leea aequata, L. 
Volksnamen. Mal. : Kajoe ajér pérampoean (Mol.) — Soend.: 
Ginggijang, Soelangkar — Jav.: Girang, G. djémboet, Gi- 
rangan, Lêngki — Mad.: Djirang — Mak. : Mali-mali — Alf. 
Boeroe: Oeka — Ternate: Kolotada (?) 
Opgerichte heester, 1.50 tot 3 M. hoog, verbreid over geheel Java 
beneden 1000 M. zeehoogte (Backer, Schoolflora). Het is het wijfje 
van den Frutex aquosus van Rumphius (IV, bl. 103), die het 
beschrijft als een ongedoornden struik, wassende aan de kanten 
van rivieren en onder ander kreupelhout in de valleien. De stam- 
metjes worden niet boven een arm dik en hebben een broos, 
waterig merg. Het uit dat hart geperste sap verkoelt verhitte 
oogen. Het hout, geraspt met kleine gember en Folium bracteatum 
rubrum (Graptophyllum pictum, Griff.), wordt als een warme pap 
gebezigd bij verlamming. De ternatanen schrijven aan het hout 
van Kolotada sterk wondheelende eigenschappen toe en leggen het 
ook op aposthemata en bloedvinnen als rijpmakend en genezend 
middel. Den zeer fijn geschraapten bast houden zij voor bloedstelpend. 
De jonge bladeren wordenrauwengekooktgegetenen methetvocht, 
verkregen door de vruchten te wrijven met citroensap, bevochtigtmen 
voorhoofd en polsen van koortslijders, dien men tevenseen paarlepels 
vol daarvan doet innemen, als verkoelend middel (Rumph.). 
Van ginggijang, een naam die aan onderscheidene Leea-soorten 
wordt gegeven, zegt Hasskarl’s Nut No. 321: De bladeren en 
jonge takjes worden fijngewreven en met asch vermengd; het 
vocht daaruit wordt gedruppeld op verwaarloosde wonden, waar- 
uit het de maden dadelijk doet verdwijnen. 
In het Museum: Bladeren. 
Leea angulata, Korth. 
Volksnamen. Soend.: Ki boehaja — Jav.: Kajoe baja, Léngki, 
Ribaja — Mad.: Kadjoe bhadjha. 
Boom of opgerichte heester, 3 tot 15 M. hoog, verbreid over 
