ELAEOCARPUS — GONYST YLUS. 183 
vruchten van de wilde zijn zoo groot als duiveneieren, van de Vruchten. 
tamme op Makassar, als gezegd, zoo groot als eer mélindjo. Rijp 
zijn zij donkerrood met een donkergeel, droog, doch week en niet 
onsmakelijk vruchtvleesch; zij worden rauw bij wijze van versna- 
pering gegeten. Het weinige vruchtvleesch hecht zich aan de 
tanden, waaraan de mal. en mak. naam tahi gigi is ontleend. Op 
Bali draagt de wilde den naam van Katoelampa. 
171/4921. Elaeocarpus spec. 
Volksnamen. Mal. Amb.: Pégang mata — Tern.: Sal. 
Lignum momentaneum beschrijft Rumphius (lll, bl. 164) 
als een dikken boom, hooger dan een djëroekboom, in de Moluk- 
ken zeer algemeen. Het versche hout is bleekgeel als palmhout, Hout. 
dicht, zwaar en sappig, oogenschijnlijk zeer duurzaam, doch het 
vergaat binnen weinige maanden. Op Ternate echter, zegt R., schijnt 
het droger en vaster te zijn, want daar wordt het hout van oude stam- 
men soms gebruikt voor stijlen. Droog is het goed om te branden. 
De vruchten hebben de grootte van hazelnoten en bevatten 
onder een dun laagje vruchtvleesch een zaad, rondom met wratjes Zaad. 
en gaatjes bezet als een djënitri, met vier uitstekende kammen. 
Men slijpt ze wel aan de beide einden af om ze aan snoeren te 
kunnen rijgen en zij laten zich zoo fraai polijsten als djënitri, 
waarop zij voor hebben, dat zij niet, zooals vaak het geval is met 
deze, bij het doorboren uiteenvallen. 
171/4922. Sloanea Sigun, Schum. (Echinocarpus Sigun, Bl). 
Volksnamen. Soend.: Bèlékéêtèbèk, Boeloe noenggal — Jav.: 
Mérantong. 
Meestal rechte boom, 25 tot 40 M. hoog en 80 tot 120 cM. dik, 
op Java tusschen 150 en 1600 M. verstrooid groeiend, doch soms 
in zoo groot aantal bijeen, dat men van een Sloanea-woud zou 
kunnen spreken. Niettegenstaande het hout in groote afmetingen ís 
te krijgen, wordt het als te weinig duurzaam door de inlanders 
slechts zelden gebruikt. Voor pakkisten is het waarschijnlijk zeer 
geschikt (K. & V.—l, bl. 236). 
GONYSTYLACEAE. 
173/4936. Gonystylus bancanus, Baill. (Aquilaria bancana, 
Miq., A. macrophylla, Mig, Gonystylus Miquelía- 
WWS FAG 
Volksnamen. Mal.: Kajoe boeloe, Ménaméng, Namêng, (alle 
op Banka). 
Woudreus, tot 45 M. hoog en 100 cM. dik, van het westelijk 
deel van den Maleischen Archipel, op Java zeldzaam voorkomend 
in de heete laagvlakte en niet boven 600 M. zeehoogte (K & V. — 
IX, bl. 48). Uit Borneo werd mij medegedeeld, dat hij het meest 
wordt aangetroffen op alluviale gronden aan de kanten van rivieren 
die nu en dan buiten haar oevers treden en Cordes zegt van zijn 
pinang baik, dat hij veel wordt gevonden langs de baai van Troe- 
san, in de bosschen van Indrapoera en in Priaman (Tijdschr. d. [. 
Mij. v. N. & L. dl 14, bl. 184). 
De stam is zuilvormig en bijna zuiver rolrond: Cordes noemt Werkhout. 
