CORCHORUS — ACTINOPHORA. 187 
in de Pad. Bovenlanden, doch ook daar mocht men niet de vol- 
doening smaken de planten een voldoende hoogte fe zien bereiken. 
De slotsom van een verhandeling in het Verslag van het Vezel- 
“congres (Rapporten en Nota's, bl. 55) is, dat, van welke zijde ook 
bezien, het jute-vraagstuk voor Ned.-Indië slechts ongunstige uit- 
komsten of vooruitzichten oplevert. Van een opwekking tot bevor- 
dering van de jutecultuur mag volgens den schrijver dan ook 
vooralsnog geen sprake zijn. 
Beide Corchorus-soorten worden hier in het wild aangetroffen. 
C. capsularis, Mal.: Ganja tjina (Mol), Rami tjina (Mol.), Sérani 
(Atjeh) — Bat. : Silangkang, wordt op Java volgens Backer’s School- 
flora op vochtig bouwland en aan waterkanten gevonden als een 
l à 2 M. hoog kruid. Het voorkomen op Sumatra is reeds vermeld. 
Rumphius (V, bl. 212) noemt hem Ganja sativa en zegt, dat 
men hem algemeen aanduidde als sajoer benggala, omdat hij een 
moeskruid was van de bengaalsche slaven. Het bezit van bastvezel 
was hem bekend, ook dat de jute in Eng.-Indië werd geteeld; 
in zijn tijd had deze vezelstof echter nog geenszins de beteekenis 
van thans. Rumphius zegt verder, dat men hem ook plantte op 
Boeton, van waar hij naar Ambon werd overgebracht. 
C. olitorius, Jav.: Gédangan, Pisangan, wordt op Java volgens 
Backer’s Schoolflora 0.50 à 2 M. hoog en groeit insgelijks op 
braakliggende akkers op vochtig terrein. Backer zegt, dat in som- 
mige streken de bladeren als groente (sajoer?) worden gegeten. 
In het Museum: Vezels. 
174/4962. Trichospermum (Diclidocarpus) javanicum, Bl. 
Volksnamen. Mal.: Endilau nasi, Nilau nasi (Palembang) — 
Soend.: Dolog. 
Kromme boom, 13à15 M. hoogen 25 tot 35 cM. dik, meestal kleiner, 
op Java zeldzaam en alleen voorkomend in het uiterste westen op 100 
M. zeehoogte. Het hout wordt als te klein en te weinig deugdelijk niet 
door de inlanders gebruikt; uit den bast wordt goed touw gemaakt (K. Bast. 
& V. —I, bl. 231). Dit touw bestaat uit ineengedraaide baststrooken 
en munt daardoor in uiterlijk niet uit boven de meeste andere mate- 
rialen, die door de inlanders voor hetzelfde doel worden gebezigd. 
In het Museum: Vezel, touw. 
1714/4963. Schoutenia (Actinophora) Buurmanni, K. & V. 
Volksnamen. Soend.: Ki tèrong — Jav.: Walikoekoen. 
Hooge boom van Noesa Kambangan tusschen 30 en 50 M. zee- 
hoogte (K. & V. —l, bl. 215), door Backer ook veelvuldig aan- 
getroffen in de vlakte van Madjenang (Banjoemas), waar het bleek 
vleeschkleurige hout zeer hoog bij de bevolking staat aangeschre- 
ven. Volgens K. & V. wordt het te Tjilatjap zoowel om de sterkte 
als om de groote duurzaamheid door de inlanders voor huisbouw 
op één lijn gesteld met Lagerstroemia speciosa, Pers. 
In het Museum: Hout. 
174/4963. Actinophorafragrans,R.Br. (Schoutenia ovata, Korth.). 
Volksnamen. Soend.: Harikoekoen — Jav.: Landji (jeugd- 
naam), Walikoekoen — Mad.: Kokon. 
Boom, 20 tot 25 M. hoog en 40 à 45 cM. dik, meestal kleiner, 
