GREWIA — ABUTILON. 191 
betere bewerking kan men echter een fijn, tamelijk sterk touw 
daaruit maken. Sampora-touw ziet er inderdaad beter uit dan de 
groote meerderheid van andere materialen, die door de inlanders 
zooal voor bindwerk en touw worden gebezigd en wordt in het 
Tijdschr. v. Land- en Tuinbouw en Boschcultuur 4e jaargang, 
bl. 49, geroemd als de beste der inlandsche vezelstoffen. In Zuid- 
Sumatra kiest men voor bindmateriaal stammetjes of takken, niet 
dikker dan een mans arm; strooken van den binnenbast dienen daar 
ook voor het vlechten van matten, waarop men padi e.d. droogt. 
De bast van oudere boomen wordt benut voor het maken van 
wanden van ladanghuizen en rijstschuren. 
In het Museum: Touw, matten. 
174/4975. Triumfetta rhomboidea, Jacq. 
Volksnamen. Soend. : Poengpoeroetan—Jav.: Soekoepan —Alf. 
Minah : Galopang, Kakais sêla, Onggoloepang, Poeloet poeloet. 
Opgericht kruid, 1 à 1.50 M. hoog, voorkomend in ruigten en op 
bouwland (Backer, Schoolflora), over alle tropische landen ver- 
breid. Meer dan eenmaal heeft het de aandacht getrokken als moge- 
lijke vezelplant. Onder den naam van aramina *) iser veel ophef vezel. 
van gemaakt in Zuid-Amerika en met van daar ontvangen zaad is 
in Kediri eenige jaren geleden geëxperimenteerd door de Koloniale 
Bank. Blijkens het in Selected Reports Imp. Inst. (Col. Reports, mis- 
cellaneous No. 58), 1909, bl. 33 gepubliceerd onderzoek van een 
afrikaansch monster, komt de vezel in alle opzichten vrij nauwkeurig 
overeen met jute, zoodat het onwaarschijnlijk is, dat zij met deze goed- 
koop te produceeren vezelstof in concurrentie zal kunnen treden. 
In het Museum: Vezel. 
MALVACEAE. 
175/4083. Abutilon crispum, Sw. 
Volksnamen. Jav.: Tjémplak, Tjemplok. 
Sterk vertakt kruid, vaak met houtachtigen voet, 0.50 à 1.20 M. 
hoog, voorkomend in streken met krachtigen oostmoesson van af 
de laagvlakte tot op 600 M. zeehoogte in struikwildernissen en 
pagers (Backer, Schoolflora). 
Vele Malvaceae geven bij roten fraaie, blanke bastvezels en vezer. 
daarom zal ook wel bij ’s Lands Plantentuin het (vermoedelijk 
oorspronkelijk voor een tentoonstelling bestemd geweest zijnde) 
in het Museum aanwezige vezelmonster zijn bereid. Door haar 
habitus zal echter deze plant zich voor vezelbereiding minder 
eigenen dan sommige harer naaste verwanten. 
In het Museum: Vezel. 
1) Aramina is een phantasienaam, waarmede minstens twee, misschien 
meer vezelhoudende planten aan het publiek zijn voorgesteld. Een daarvan 
is Urena lobata, L., de andere volgens Handelsberichten 1916, bl. 131, Trium- 
fetta semitriloba, Lamk. In het algemeen worden dergelijke gewassen in 
Brazilië (d.w.z. Sao Paulo) aangeduid als guaxima of guaxuma, een ver- 
bastering van den inheemschen naam ibaxama, die „plantentouw” zou be- 
teekenen. Ook noemt men ze wel carapicho. Van 1905 tot 1908 heeft men 
met aramina in Sao Paulo geëxperimenteerd, doch de cultuur bleeker, evenals 
van de andere „talrijke en ‘uitstekende soorten van vezelgewassen”’, niet 
loonend. Het is raadzaam de pompeuze aankondigingen van vezelplanten, 
welke van die zijde van tijd tot tijd worden gedaan, niet ernstig op te nemen. 
