ABUTILON — SIDA. 193 
tusschen 350 en 900 M. zeehoogte hier en daar verwilderd in 
ruigten en aan waterkanten (Backer, Schoolflora). Hij trok de 
aandacht van den Heer H. F. Hofmeyer te Tandjoengsari, die 
in Juni 1911 aan het Vezelcongres te Soerabaja (Rapporten en 
Nota's, bl. 85) schreef, dat de bagori te zijnent (Tjibadak) op 
pl. m. 1250 vt zeehoogte zeer welig groeit en in 6 maanden een 
hoogte van ongeveer 3 M. bereikt alvorens te gaan bloeien. Vóór 
de bloemen zich openden, werden de planten uitgetrokken (na 
afsnijden schoten toch slechts korte, spichtige stengels op) en van 
wortels en bladeren ontdaan. Met een niet te scherp mes werd 
vervolgens de groene schorslaag van de stengels afgeschraapt en 
daarna de bast in reepen langzaam van het hout getrokken. Deze 
bast werd gedurende vijf dagen geroot in een bak. !) Na uit- 
wasschen en drogen in de zon werd een vrij blanke, glanzende 
vezel verkregen, waarvan het Handelslaboratorium in Mei 1912 
verklaarde, dat sterkte en rek overeenkwamen met een goed monster 
vezel van Hibiscus cannabinus, L. Men meende, dat de vezel 
gelijkwaardig was met de juist genoemde en voor dezelfde doel- 
einden zou kunnen worden gebruikt. 
Omtrent de vezel van de naverwante óókop Java voorkomende Wis- 
sadulaperiplocifolia, Presl. haalt Watt's Dictionary zeer gunstige getui- 
genissen aan en zegt, dat die vezel een nader onderzoek wel waard is. 
In het Museum: Vezel. 
1715/4998. Sida acuta, Burm. 
Volksnamen. Soend.: Galoenggang, Sadagori — Jav.: Sida- 
gori — Mad.: Taghoeri. 
Opgericht kruid, vaak met houtachtigen voet, 0.30 tot 1 M. hoog, 
algemeen langs wegen en dijken en op gras- en bouwland, van af 
het strand tot op 1500 M. zeehoogte (Backer, Schoolflora). Het 
is het Silagurium longifolium van Rumphius, die ervan me- 
dedeelt (VI, bl. 45), dat het is een rijk vertakte, sierlijke heester, die 
wel wordt aangeduid als daoen sésapoe, omdat hij wegens zijn lange, 
buigzame rijsjes gebezigd wordt voor het binden van bezems. De wor- 
tel wordt volgens Rumphius gebruikt als die van S. rhombifolia, L. wortet. 
Als bij andere Sidasoorten kan uit den bast van Sida acuta ve- Vezel. 
zelstof worden afgescheiden. De habitus van deze plant is echter 
juist het tegenovergestelde van dien, welken men van een vezel- 
plant verlangt, nl. een rechten, langen, snelgroeienden, zich niet 
vertakkenden stengel, zooals bij jute en Hibiscus cannabinus, L. 
In het Museum: Vezel. 
1715/4908. Sida rhombifolia, L. (S. retusa, L.). 
Volksnamen. In vele talen: Sidagoeri, voorts Mal. : Saligoeri, 
Sapoe kalaman — Jav.: Otok-otok — Mad.: Taghoeri. 
Opgerichte heester, 0.10 tot 2 M. hoog, algemeen langs wegen 
1). Dat was echter te kort om de vezel geheel vrij te maken. De 
gevolgde ongebruikelijke wijze van roten is waarschijnlijk te wijten aan 
onbekendheid van den proefnemer met den in dergelijke gevallen te be- 
wandelen weg; men dompelt de in bundels gebonden stengels, zonder 
andere voorafgegane bewerking dan het afstroopen van de bladeren en 
het wegsnijden van de wortels, in liefst zeer langzaam stroomend, helder 
water; het schrapen met de hand zou te kostbaar worden. 
