Wortel. 
Vezel. 
Bladeren. 
Bloemen. 
175/5006, 
194 MALVACEAE. 
en dijken en op bouw- en grasland van af de laagvlakte tot op 
1200 M. zeehoogte (Backer, Schoolflora). Het is het taaie, sterk 
vertakte heestertje, door Rumphius beschreven (VI, bl. 44) onder 
den naam van Silagurium rotundum. 
De diepgaande wortel, zegt Rumphius, wordt gekneusd in den 
mond gehouden bij tandpijn. Met gember gekauwd en het sap 
ingeslikt, geneest men krampen in den buik. Dit sap wordt ook 
als rijpmakend en genezend middel geappliceerd op harde gezwel- 
len en kogelwonden (Rumph.). In het Geneeskundig Tijdschr. v. 
Nl. 1895, bl. 564, wordt bericht, dat op de Westkust van Borneo 
de wortel tot in de 3e à 4e zwangerschapsmaand wordt gebruikt 
als abortivum. Hij wordt fijngehakt en, onder rijst of vleesch ge- 
mengd, eenige dagen achtereen ingenomen totdat het gewensch- 
te resultaat bereikt is. 
In de geheele familie der Malvaceae ís geen plant die zoozeer 
de belangstelling heeft als mogelijke vezelproducent der toekomst, 
als dit onkruid. Vooral in Eng.-Indië heeft men zich daarvoor op ver- 
schillende tijden geïnteresseerd. Watt's Dictionary somt de daar 
voorkomende variëteiten op en zegt, dat alleen door systema- 
tische cultuurproeven met die verschillende vormen iets zal kun- 
nen worden bereikt. In Agr. Journal of India 1909, bl. 200, is 
een referaat te vinden, waarin eenige der moeilijkheden zijn ge- 
signaleerd, die overwonnen moeten worden, alvorens Sida haar 
intrede zou kunnen doen in den kring der cultuurgewassen. In 
denzelfden jaargang wordt op bl. 351 gezegd, dat Sida een door- 
latenden bodem vereischt in een vochtig klimaat of anders on- 
der irrigatie moet worden gecultiveerd om planten te geven van 
de noodige hoogte en dat experimenten, waarbij aan deze voor- 
waarden werd voldaan, veelbelovende resultaten hebben opgele- 
verd. Verder dan kleine proefnemingen is men echter met dit ge- 
was nog niet gegaan en daardoor niet tot tastbare resultaten gekomen. 
De vezel wordt geroemd als zilverglanzend, fijn en sterk, van beter 
kwaliteit dan jute, meer die van vlas en rami naderend. 
Ook hier is de aandacht wel eens getrokken door de inderdaad 
zeer fraaie vezelstof, doch aan het „temmen” van de stamplant 
is niets gedaan en klaarblijkelijk ook niets te doen, zoolang niet 
systematisch daarmede kan worden geëxperimenteerd. 
De bladeren worden volgens Rumphius gebezigd als rijpmakend 
middel, doch R. zegt, dat zij langzaam werken. Nochtans worden 
zij nog heden ten dage zeer algemeen daarvoor gebruikt. Volgens 
Mevr. Kloppenburg wordt verder een zalfje van de bladeren, met 
klapperolie aangemaakt, tegen schurft en uitslag aangewend en 
wordt een afkooksel van de bloeiende plant gegeven tegen maden. 
Jasper (Geneeskrachtige planten) vermeldt, dat de bloemen worden 
gebruikt tegen den steek van bijen en hommels. 
In het Museum: Vezel. 
Urena lobata, L. 
Volksnamen. Mal. : Ampoeloet-poeloet (Mol.), Poeloet — Bat.: 
Sampi loehoet — op Java: Poeloetan; verder Soend.: Poeng- 
poeroetan — Jav.: Légétan. 
Cosmopolitische, zeer veranderlijke halfheester, 0.50 à 1 M. hoog, 
