DID URENA 4 °° 195 
1715/5006. groeiend op ruigten langs wegen, in laag kreupelhout en aan bosch- 
randen van af de laagvlakte tot op 2000 M. zeehoogte (Backer, 
Schoolflora). Rumphius beschrijft hem (VI, bl. 59) onder den naam 
van Lappago latifolia als een sterk vertakten heester, van 
onderen een vinger dik. Hij zegt, dat een afkooksel van de wortels worters. 
wordt ingegeven bij moeilijke bevalling. Op de Karo-hoogvlakte 
wordt een aftreksel van de wortels in kemiri-olie, met rauwe rijst 
ingenomen tegen buikpijn en koorts. 
Met de vezel uit den bast is herhaaldelijk geëxperimenteerd; vezel. 
het meeste gerucht heeft in dit opzicht gemaakt Brazilië, waar 
Urena lobata, L. is geplant — en volgens |’ Agr. tropicale 1914, 
bl. 63 nog wordt geplant — onder den naam van aramina guaxima *) 
(Selected Reports Imp. Institute, Colonial Reports, miscellaneous 
No. 58, 1909, bl. 45). De vezel is, blijkens de veelvuldige waardebe- 
palingen (zie o.a. Bulletin lmp. inst. 1914, bl. 34), van de jute- 
klasse, mogelijk iets beter en aangezien steeds ijverig is gezocht 
naar een plant ter. vervanging van de jute, die nooit met succes 
buiten Eng.-Indië geteeld is kunnen worden, zijn herhaaldelijk 
Urena-soorten als mogelijke vervangers op den voorgrond ge- 
schoven. Concurrentie met de sinds jaren in cultuur zijnde jute, 
die een overvloed van goedkoope vezel levert, is echter uiterst 
bezwaarlijk voor een vezelplant die van meet af aan moet begin- 
nen en een vezel levert, welke niet beduidend beter is. Ook voor 
deze geldt, dat alleen door systematische cultuur en veredeling 
het doel zou kunnen worden bereikt en degeen, die zich aan die 
proefnemingen zou willen wijden, zal waarschijnlijk omzien naar 
Malvaceae met vezelstof van beter kwaliteit, zooals de Sida-soorten. 
De Landbouwleeraar Zegers Rijser, die zich bijzonder interesseerde 
voor Hibiscus cannabinus, L., heeft ook aan Urena lobata zijn 
aandacht geschonken: op de Vezeltentoonstellingte Soerabaja in 1911 
zond hij gecultiveerde vezel in, doch daar de resultaten nog 
beneden die van Hibiscus cannabinus bleven, staakte hij zijn proef- 
nemingen spoedig. 
Op het voormalige particuliere land Indramajoe-West maken blij- 
kens een van 1905 dateerende mededeeling van de directie de opge- 
zetenen wel zakken en matten van de vezels van Urena lobata. Men 
schreef, dat de stengels 7 tot 21 dagen worden gerootengrove,sterke 
vezels opleveren van 4 à 6 voet lengte. Het vervaardigen van een 
gewonen rijstzak van 1'/, picol inhoud kost drie dagen, waarvan 
2 gemoeid zijn met de werkzaamheden verbonden aan het roten en 
aan elkaar hechten van de vezelbanden en 1 dag met het weven van 
den zak op een handgetouw. De planten worden uit het wild inge- 
zameld en het arbeidsloon — indien in rekening gebracht — is reeds 
meer dan de waarde van een jute-zak van die grootte. Van een voor- 
deelige cultuur kan dus onder die omstandigheden geen kwestie zijn. 
De bladeren, met een stukje gember gekauwd, bindt men Bladeren. 
volgens Rumphius op lichte snij- en kapwonden. In het Genees- 
kundig Tijdschr. v. N.I. 1908, bl. 731 wordt de bloedstelpende kracht 
van poeloetan-bladeren geroemd. Mevr. Kloppenburg zegt, dat zij 
dienen als stopmiddel bij hardnekkige buikziekte. 
1) Zie ook onder Triumfetta rhomboidea, Jacq. 
