HIBISCUS. 201 
175/5013. Watts Dictionary zegt, dat de bast een goede vezelstof levert. vezel. 
Commentaar is daaraan niet toegevoegd, zoodat mag worden aan- 
genomen, dat die vezel practisch van weinig of geen beteekenis 
is. Voor vezelplant leent trouwens H. Rosa-sinensis zich door 
groei en habitus niet bijzonder goed. 
De bladeren en bloemen worden vrijwel voor eenerlei doel Bladeren. 
gebruikt, zoodat zij voor en door elkaar worden gebezigd. 
Rumphius zegt, dat de bladeren slijmerig, verzachtend en 
eenigszins rijpmakend zijn. Met die van Hibiscus tiliaceus, L. 
zijn zij in dagelijksch gebruik bij de vroedvrouwen, om er het 
slijm uit te trekken en dat bij de bevalling toe te passen zonder 
eenige schade voor het kind. In dezelfde ure geeft men het sap 
van de bladeren ook te drinken om de bevalling te bespoedigen. 
R. vermeldt verder een geval, dat de bladeren, in sterken azijn 
gewreven met papajazaden, als abortivum waren gebezigd. De 
gewreven bladeren worden ook op allerlei heete gezwellen ge- 
smeerd om die te verkoelen en te verweeken: kleine zwellingen, 
zegt hij, verdwijnen daardoor geheel. Deze laatste toepassing is 
zeer algemeen. Koorders (Minahassa, bl. 359) vermeldt voor 
Noord-Celebes: De gewreven bladeren en bloemen worden met 
veel succes als pap voor zweren en puisten aangewend. Hass- 
karl’s, Nut (No. 453) spreekt van zweren en vuile wonden. 
Ridley (Mal. Geneesmiddelen, bl. 36) zegt, dat de maleiers voor 
dat doel de bladeren fijnmaken met palmsuiker. Ook zet men 
volgens denzelfden (bl. 43) de bladeren of de bloemen met een 
weinig water en kandijsuiker een nacht in den dauw en neemt 
dit aftreksel in als verzachtend middel bij gonorrhee. 
De bloem, vervolgt Rumphius, heeft behalve een verzachtende, Bloemen. 
nog een afdrijvende kracht. De roode bloemen, ín azijn gewreven 
en ingenomen, werken stondendrijvend, soms als abortivum; de 
nog niet geopende knoppen houdt men voor het krachtigst. De 
gewreven knoppen worden ook op zwellingen in de lies gesmeerd en 
doen die slinken (Rumph.). Jasper (Geneeskr. planten) zegt, dat het 
vocht, hetwelk ontstaat bij het fijnwrijven van de roode bloemen met 
déringoe en banglé, wordt ingegeven aan ín barensnood verkee- 
rende vrouwen. Van der Burg (Geneesheer III, bl. 275) vermeldt— doch 
wellicht is dat van uitheemschen oorsprong — dat bij neuscatarrh een 
dampbad metde fijngesneden bladeren en bloemen verlichting schen- 
ken kan. In de Vorstenlanden worden, volgens mondelinge mede- 
deeling van Dr. Boorsma, de roode bloemen — wora wari bang — met 
Suiker gekookt in klappermelk als drank tegen hoest. 
Zeer verbreid is ook het gebruik van de bloem als kleurmiddel. 
Rumph. zegt, dat men er azijn van palmwijn mee roodmaakt, doch 
dat deze daardoor slijmerig wordt. Vorderman deelt in het Geneesk. 
Tijdschr. v.N.I. 1894, bl. 656, mede, dat de bloemen van de donker- 
roode variëteit dienen voor het kleuren van eetwaren, zooals ananas- 
schijfjes en agar-agar-geleien en ook om gestoofde witte kool om te 
zetten in roode. Daartoe worden de versch geplukte bloemkroonbla- 
deren in een weinig water fijngekneusd, waardoor de kleurstof 
overgaat in het water. Na toevoegen van eenige druppels citroensap 
en filtreeren door neteldoek, wordt de vloeistof met de spijs vermengd. 
Haar mal. naam dankt de plant aan een gebruik, dat er oudtijds van 
