175/5013. 
Vezel. 
Bladeren. 
204 MALVACEAE. 
wordt volgens Koorders (bl. 359) het hout vooral gebruikt voor 
kromhouten van prauwen. Bij een van Bintoehan ontvangen mon- 
ster baharoe-hout werd insgelijks medegedeeld, dat het geschikt 
is voor geraamten van prauwen. K. & V. berichten, dat het door 
de inlanders op Java, doch niet overal, hoog wordt geschat voor 
de wagenmakerij, speciaal voor velgen, spaken en boomen en 
voorts voor stelen van bijlen. Blijkens bij den Artillerie Constructie- 
Winkel te Soerabaja en de Geweermakersschool te Mr. Cornelis 
opgedane ervaring, is het in geval van nood bruikbaar voor ge- 
weerladen; in kwaliteit staat het echter achter bij het voor dat 
doel geïmporteerde notenhout, omdat het kwasterig is, zich moei- 
lijk laat bewerken, zeer scherpe gereedschappen vordert en niet 
vrij blijft van worm. Door de ambtenaren der B. O. W. wordt waroe- 
hout niet zelden gebezigd voor paneelen (K.& V.). 
Uit den bast van stam en takken wordt uitmuntend touw ver- 
vaardigd: de ruwe vezels zijn als loeloep waroe in geheel Midden- 
en Oost-Java algemeen bekend (K. & V.). Vorderman (Madoereesche 
planten No. 21) zegt, dat de binnenbast van den stam loewèk heet 
en die van de takken lod-lodhan. Voor een agrarisch land als Ned. 
Indië, dat arm is aan ooglijk uitziende sterke touwvezels, is wa- 
roe-vezel een belangrijk materiaal. Rechte takken, liefst waterloten, 
die een groote lengte kunnen verkrijgen, worden gekapt en overlangs 
gespleten: zij laten den bast gemakkelijk los. Als deze een weinig ge- 
klopt of geweekt is‚.kan men de uit dunne lagen bestaande vezellinten 
zonder moeite daaruit afscheiden en die linten zijn na drogen 
dadelijk geschikt om tot touw in elkaar te worden gedraaid. Voor 
ander dan plaatselijk gebruik is dit artikel echter van geringe 
waarde. In Bulletin No. 23 Kol. Museum, bl. 88 wordt gezegd, 
dat niet recht is in te zien, welk practisch nut er in het groot van 
zou zijn te trekken. De productie is uit den aard der zaak veel 
kleiner dan bij kruidachtige vezelplanten: ook is de waroevezel 
vrij sterk verhout. In Europa zijn deze en soortgelijke basten wel 
aangevoerd voor versiering van bloemenmandjes e.d. en in 1902 
werd loeloep waroe te Soerabaja opgekocht voor fransche reke- 
ning tegen f 35.— per picol voor de hoedenfabrikatie. 
Waroe-bladeren worden in tijden, dat ander voedsel schaarsch 
is, op Madoera als veevoeder aangewend (Veeartsenijkundige Bla- 
den III, bl. 296); een analyse vindt men in Teysmannia 1910, 
bl. 104. In de Minahassa worden volgens Koorders de jonge bla- 
deren als groente gegeten. Rumphius zegt, dat zij, tusschen de 
vingers verflenst, als verdeelend en rijpmakend middel op bloed- 
vinnen worden gelegd. Met de in water gewreven jonge bla- 
deren wascht men het hoofd om te verkoelen en den haargroei 
te bevorderen. Een afkooksel ervan wordt heilzaam geacht bij 
bezwaar in de urineloozing (Rumph.). Het gebruik van de tot 
een geleiachtige massa gestampte bladeren als middel om den 
haargroei te bevorderen, vooral na typhus, vermeldt ook Mevr. 
Kloppenburg, die verder zegt, dat men de jonge bladeren met klont- 
jes suiker afkookt tot een slijmoplossenden en verzachtenden drank 
tegen hevige hoestbuien en ook tegen bloedspuwing. De nog niet 
geopende topbladen prijst deze schrijfster aan als middel tegen 
bloed-en slijmafgang bij kinderen. Waitz (Practische waarnemin- 
