GOSSYPIUM. ON 
175/5020. beschermen daardoor het pluis. De palembangkatoen is derhalve 
in dit opzicht bijzonder toegerust tegen de invloeden van een vn- 
bestendig kl maat en dit verklaart, waarom zij goede resultaten 
oplevert, waar andere, betere, soorten het steeds weer dadelijk 
of na een paar jaar aflegden. Betere soorten hebben in een wis- 
seivallig klimaat veel grooter kans op mislukking, een risico, 
dat de bevolking niet dragen kan, evenmin als een europeesch 
endernemer het aanvaarden wil. Ook bij een tekort aan regen 
lijdt zij minder dan soorten, die een beter product leveren. De 
Inspecteur v. d. Ínl. Landbouw gaf in zijn jaarverslag over 1911 
(Jaarboek Dept. v. L. N. & H., bl. 74 en 75) te kennen, dat uitgemaakt 
is, dat «‚n Palembang bij ongunstige weergesteldheid (:n casu lang- 
durige droogte) de fijnere uitheemsche eenjarige soorten tengevolge 
van ziekten en plagen mislukken en dus voor een algemeene be- 
volkingscultuur ongeschikt zijn. De inlandsche katoen gaf onder 
die omstandigheden een wel wat minder hooge opbrengst dan 
gewoonlijk, maar van mislukken was geen sprake. In Benkoelen 
daarentegen, met een eenigszins afwijkend kl maat en andere 
bodemgesteldheid, bleken amerikaansche variëteiten óók een goed 
beschot op te leveren, waaruit geconcludeerd werd, dat elke streek 
op zich zelf moet worden beschouwd (zoodat men tot in het 
oneindige moet blijven experimenteeren). 
In Palembang kunnen de planten volgens Kuyper tot 2 M. Vormen. 
hoog worden, indien de grondgesteldheid en het klimaat mede- 
werken, doch meestal blijft het gewas beneden 1,20 M. De be- 
volking spreekt van kapas oeloe en onderscheidt die volgens de 
aangehaalde publicatie van Van Setten in twee vormen, n. |. kapas 
kênédai en kapas nasi; de laatste zou een product opleveren, 
dat iets zachter is. Tusschen de kapas oeloe treft men in bijna alle 
aanplantingen sporadisch enkele planten aan, die in alle opzichten 
overeenkomen met de gewone katoen,docheen minofmeerafwijkende 
vezel voortbrengen, zachter, iets fijner dan de kapas oeloe en met 
zijdeachtigen glans. Volgens Van Setten is deze kapas boeloe koe- 
tjing, als de vruchten geopend zijn, gemakkelijk te onderkennen aan 
een zekeren draai in de vezel. Naar de fijnheid, glans en stapel- 
lengte onderscheidt men dit type in Kasar, aloes en ratoe. De 
Inspecteur v.d. Inl. Landbouw (Jaarboek 1911 v. L.N. & H, bl. 72) 
houdt de boeloe koetjing voor een groep van bastaarden tusschen 
de grofvezelige kapas oeloe en een daaruit gemuteerd fijnvezelig 
ras, de boeloe koetjing ratoe, dat van de kapas oeloe alleen ver- 
schilt door een kleine groep van vezeleigenschappen. De boeloe 
koetjing zou geen constant ras vormen. 
Het ligt voor de hand, dat bij de pogingen om het palembang- 
sche product te verbeteren, de kapas boeloe koetjing zich in een 
bijzondere belangstelling heeft mogen verheugen. Een sets betere 
kwaliteit — die echter nog niet tot uiting schijnt te zijn gekomen 
in een constant en noemenswaardig hoogere taxatie, laat staan in 
een hoogeren prijs — gaat evenwel samen met een geringere op- 
brengst. In zijn Geschiedenis der Katoencultuur in Palembang, 
Verslag Vezelcongres dl |, 2e gedeelte, bl. 269, beschrijft Van 
Breda de Haan onder meer een proef, aangezet om uit te maken 
hoe de verhouding, in geld uitgedrukt, is tusschen de resultaten 
