212 MALVACEAE. 
15/5020. van kapas oeloe en kapas boeloe koetjing. Met beide vormen werd, 
Conclusie. 
Java. 
Cultuur. 
op volgens de regelen der kunst gekozen veldjes, vier bouw be- 
plant. De kapas oeloe leverde volgens het verslag in het Jaarboek 
1910 Dept. v. Landb. in totaal 974 Kg. waarvan 300 Kg. lint, 659 
Kg. zaad, de rest verontreiniging. De boeloe koetjing aloes gaf 
859 Kg., welke opleverde 238.50 Kg. lint en 599 Kg. pitten. Het 
percentage lint was dus bij de kapas oeloe 30.8°/,, bij de boeloe 
koetjing 27.76°/,. Bovendien had de boeloe koetjing 5°/, meer djoedi 
(djoedi of boengkoel is de naam van de waardelooze, onvoldoend 
gerijpte vruchten) gegeven. Een afzonderlijke taxatie voor beide 
werd in Holland niet verkregen, zoodat het doel, waarvoor de proef 
was opgezet, niet werd bereikt, tenzij daaruit blijken kan, dat de 
verschillen in kwaliteit zoo miniem waren, dat kapas oeloe en 
boeloe koetjing over één kam moesten worden geschoren. Klaar- 
blijkelijk heeft men zich moeten tevreden stellen met de verklaring, 
dat de gezonden monsterzendingen geschikt waren voor grove 
garens en van bijzondere waarde zouden zijn voor vermenging 
met wol, omdat de stapel ruw is. Verder gaven de beoordeelaars 
de troostrijke verzekering, dat dergelijke katoen zeker steeds goed 
te verkoopen zal zijn, daar het Ee van deze kwaliteit vooral 
in Saksen vrij groot is. 
Het laat zich niet aanzien, dat in Palembang de katoencultuur 
in belang zal toenemen. De waarde van het product bedroeg in 
het le halfjaar 1916 f 6.50 à f 6.75 per picol ruw (ontpit 18 tot 
24. gulden) en klaarblijkelijk bestaat er bij de bevolking een streven 
om te zoeken naar een meer winstgevend handelsgewas. 
Een overzicht van de geschiedenis der katoencultuur op Java is 
geschreven door Tromp de Haas in Teysmannia 1903, bl. 511. Zij 
heeft zich als hande!sgewas staande gehouden,en wordtzelfs met een 
zekere voorliefde gedreven, in de residentie Semarang in de afdeelin- 
gen Japara, Koedoes en vooral in Demak, volgens de brochure van 
den Regent van Demak (De Katoencultuur in Demak, Verslag Vezel- 
congres dl 1, tweede gedeelte, bl. 335), speciaal in de districten We- 
doeng, Demak, Samboeng en Gregeh. Verder wordtop vrij uitgebreide 
schaal katoen als handelsgewas geteeld in Madioen en ook in Kediri. 
Tengevolge van de groote wisselvalligheid wordt echter deze cul- 
tuur gestadig ingekrompen. Veel regen tijdens den oogst is fataal, 
doordat de vezels dan vochtig en vuil worden. De vochtigheids- 
graad is, zooals reeds in het licht werd gesteld, van zoo grooten 
invloed, dat (volgens het Overzicht van hetgeen werd verricht ter 
bevordering van de Katoencultuur in N.O.L in 1913) ook bij droog 
weer nooit vóór 11 uur ’s morgens met het plukken wordt begonnen. 
De over het geheele eiland verbreide kapas djawa is botanisch 
de zich door een veel sterker beharing van den palembangvorm 
onderscheidende G. obtusifolium, Roxb. var. Wightianum, Watt 
(G. Wightianum, Tod.), de variëteit, waarvan in Eng.-Indië vol- 
gens Watt's Wild and cultivated Cotton Plants of the World ver- 
scheiden rassen worden geteeld, die de z.g. long staple cottons van 
Br.-Indië, de meest waardevolle die daar worden geplant, leveren. 
Omtrent de cultuur in Demak deelt de Regent in zijn verhandeling 
mede, dat kapas djawa wordt geteeld op sawahs als tweede gewas 
na de rijst, op de uiterwaarden van rivieren en kanalen, op moeras- 
