1717/5024. 
GOSSYPIUM — BOMBAX. 219 
in het groot verder wordt geëxperimenteerd. In het Jaarboek 1914 
Dept. v. L. N. & H., bl. 125 worden de volgende productie’s op- 
gegeven: van een veld in het eerste jaar 3.5 pic. en in het tweede 
jaar 5.8 pic, van een tweede veld respectievelijk 6 en 825 pic. 
en van een derde veld bijna 9 picol. Men meende uit de verkregen 
resultaten de gevolgtrekking te kunnen maken, datin Oost-Flores 
deze katoensoort zoowel in het laagland als in het binnenland met 
succes kan worden geplant, mits vroeg wordt uitgezaaid en de grond 
van goede kwaliteit is. Bovendien, zoo heet hetverder,levert zij in het 
tweede jaar, wat het onderhoud betreft, geringe moeite op, dewijl het 
onkruid in de diepe schaduw van de katoen weinig groeikracht bezit. 
De bevolk:ng toonde uit conservatisme en gemakzucht nog geen nei- 
ging haar te planten. Van ziekten en plagen had men nog weinig last. 
In Holland werd in 1915 een syndicaat opgericht, ten doel heb- 
bende om met regeeringssubsidie op grooter schaal op Flores te 
experimenteeren, ten einde de mogelijkheid na te gaan om daar 
(z. g.) caravonicakatoen op ondernemingen te planten. 
Volgens mededeeling van den Heer Backer is het geenszins on- 
mogelijk, dat Gossypium purpurascens, Poir. ook bedoeld is door 
Rumphius (IV, bl. 33) met zijn Gossypium. Watt vermeldt deze 
als G. Nanking, Meijen, var. Nadam, Watt, doch ook in dit geval 
moet hij zich hebben vergist, daar G. Nanking een roodachtige ka- 
toen levert en R. uitdrukkelijk spreekt van sneeuwwitte wol. Rum- 
phius beschrijft zijn Gossypium as een overjarigen heester, 10 à 12 vt 
hoog. Het toebereiden van het pluis en het spinnen geschiedden in 
zijn tijd precies als thans. Verder zegt hij, dat de bladeren somtijds 
gewreven aan kinderen worden gegeven tegen buikpijn en zelfs 
bij bloeddiarrhee, meer met het doel de rauwe ingewanden te ver- 
zachten, dan om te stoppen. Van de zaden maken de makassaren 
een lekkere spijs: zij weeken ze in warm water, laten ze twee of 
drie dagen daarin, tot zij zijn ontkiemd en eten de uitspruitsels na 
verwijderen van de zaadhuid, zooals men dat doet met tao gé. De 
zaadkernen worden ingegeven tegen hoest (Rumph.). 
Gossypium vitifolium, Lamk wordt, naar het schijnt, nergens 
in het groot geteeld, doch wordt door Watt vermeld voor Java (zie 
onder G. acuminatum, Roxb.). 
BOMBACACEAE. 
Bombax insigne, Wall. 
Volksnamen. Jav.: Randoe alas. 
Woudreus, tot 45 M. hoog en 4M. dik (bloeiend te onderscheiden 
door zijn oranjeroode bloemen), op Java alleen bekend van de noord- 
kust van Midden-Java en daar klaarblijkelijk verre van algemeen. 
Hij gelijkt sterk op Bombax malabaricum, DC. en komt daarmede 
waarschijnlijk in waarde overeen (K. & V.—Il, bl. 125). Het vrucht- 
pluis werd mij als curiosum toegezonden uit de res. Semarang. 
In het Museum: Pluis. 
1771/5024. Bombax malabaricum, DC. 
Volksnamen. Mal.: Kapok kalingi(Timor), K. oetan (Batav.).— 
Soend.: Dangdeur, D. gëdé, D. leuweung — Jav.: Randoe 
agoeng, R. alas, R. wana—Mad.: Nangghéêr. 
Woudreus als de vorige (bloeiend te onderkennen aan zijn groote, 
