222 BOMBACACEAE. 
177/5026.daar ze dan opzij lucht hebben. Ook is de kapokboom zeer ge- 
Cultuur. 
Bast. 
Bladeren. 
Oogst. 
schikt om te worden geplant als omheining langs de grenzen der 
perceelen. Bley plaatst ze voor dat doel op 2 voet afstand ; de zwak- 
kere exemplaren sterven dan wel af, doch de afstand blijft klein 
genoeg, om aan vee het binnendringen te beletten, De totaal op- 
brengst van deze hagen is niet onbelangrijk. 
Bij het overplanten maakt men naar omstandigheden al of niet 
gebruik van plantkuilen: kleine planten worden op haar plaats 
gebracht met een kluit, terwijl grootere worden uitgezet als 30 tot 
100 cM. lange stumps. Voor het onderhoud, dat niet zeer zorgvuldig 
behoeft te zijn, en verdere bijzonderheden, als tusschencu'tures, moet 
worden verwezen naar de monographie zelf. Op de ondernemingen 
wordt de kapokboom vaak gebezigd als steunboom voor peper, 
cubeben of Vanille, voor welk doel hij zeer geschikt is, mits niet 
te jong; de kapokproductie lijdt echter daaronder. 
Alvorens over te gaan tot het behandelen van het hoofdproduct, 
de vezel, moet hier worden vermeld, dat de inlanders ook eenig nut 
hebben van den bast en van de bladeren. Dr. Boorsma deelde mij 
mede, dat een afkooksel van koelíit randoe metoude pinang, muskaat- 
noot en klontsuiker, wordt ingenomen tegen bezwaren bij de urine- 
loozing, ook bij steenziekte. De jongebladeren gebruiken de vrouwen 
volgens Rumphius om het haar te reinigen, omdat zij met hun slijme- 
righeid het hoofd zuiveren. Velen echter misprijzen deze bladeren, 
omdat ze het haar plakkerig maken en bevelen ze daarom al een 
aan om het hoofd te verkoelen bij verhitting en bij hoofdpijn (R.). 
Mevr. Kloppenburg vermeldt het gebruik als verzachtend middel 
in verschillende omstandigheden, zooals het sap uit de gekneusde 
jonge takken met zout tegen asthma, dat uit de jonge bladeren 
met goela djawa ‘egen hoest en onvermengd bij dysenterie, een 
aftreksel van de bladeren als slijmoplossend middelen bij endel- 
darmontsteking. Toepassingen door anderen vermeld, worden stil- 
zwijgend voorbijgegaan, daar zij geheel vallen binnen hetzelfde 
kader. In de inlandsche geneeskunde schijnen deze bladeren te 
worden aangeduid als baladéwa. 
Voor het vijfde levensjaar is de vruchtdracht zelden van veel 
belang, ook al hebben de boomen op vruchtbaren grond reeds 
eerder zware afmetingen verkregen. Eenmaal in productie kan men. 
er een menschenleeftijd of langer van oogsten. Hij bloeit drie of vier 
maal per jaar met tusschenpoozen van 2 of 3 weken, de eerste keer 
gewoonlijk in de eerste helft van Mei. Tusschen bloem en rijpe 
vrucht verloopen drie maanden. Komt er van den eersten bloei 
om eene of andere reden niet veel terecht, dan hebben de latere 
een kans, doch de dan gezette vruchten loopen meer gevaar 
door den westmoesson te worden overvallen en aan den boom 
te verrotten. M-t oogsten begint men meestal in de maand Sep- 
tember: de vruchten rijpen niet gelijktijdig, zoodat telkens alleen 
de rijpe — kenbaar aan een vu lbruine kteur — behooren te wor- 
den geplukt. Wacht men te lang, dan springen zij open en gaat het 
pluis grootendeels verloren. Het plukken vs een lastig werk: de 
takken worden met een lange bamboe, waaraan een houten haak 
is bevestigd, geschud, doch wegens hun broosheid breken zij daar- 
door vaak, terwijl ook jonge vruchten mede afvallen, Zeer hooge 
