1717/5038. 
1771/5038. 
1717/5038. 
CEIBA — DURIO. 227 
beweert, dat zij een bruikbaar veevoeder vormen met ongeveer 
28 °/, eiwitachtige stoffen en 7 ®% vet. Men moet dan veronderstellen, 
dat het zaad voor het persen geschild wordt, want hier weigert 
volgens Bley het vee de van ongeschild zaad verkregen koek te eten. 
In het Museum: Vruchten, pluis, zaden, olie. 
Durio Oxleyanus, Griff. 
Volksnamen. Mal.: Koeripal (Malakka). 
Reusachtige boom, gelijkend op D. zibethinus, L., doch met 
dichter hout (Ridley, Mal. Timmerhoutsoorten, bl. 13). De Clercq 
(No. 1178) geeft een reeks van sumatraansche namen op, o. m. 
voor de Lampongs: foemi, en ontleent zijn mededeeling omtrent het 
gebruik aan Stakman (Toelang Bawang No. 130), die van den toemi 
vermeldt, dat de stam een omvang krijst van twee vadem en een 
zeer deugdelijk, sterk, doch moeilijk te bewerken hout levert, ge- 
bezigd voor huisbouw. Ook worden volgens S. de vruchten gegeten. 
Durio testudinarius, Becc. 
Volksnamen volgens De Clercq. Mal.: Doerijan boeroeng, 
D. tanah. 
Boom: het hout wordt als goed timmerhout geroemd (De Clercq 
No. 1179). 
Durio zibethinus, L. 
Volksnamen. Mal: Doerijan —Soend.: Doerèn, Kadoe — Jav.: 
Doerên. 
Vruchtboom, tot 30 M. hoog en 100 à 120 cM. dik, wild en ver- 
wilderd op geheel Java, vooral in de lagere bergstreken en in de 
laagvlakte, beneden 1000 M. zeehoogte algemeen door de inlanders 
aangeplant. De vermenigvuldiging geschiedt uitsluitend door zaden 
(K. & V.— Il, bl. 132). Volgens Sollewijn Gelpke draagt de doerijan 
op 10 à 15-jarigen leeftijd. 
De wortels worden volgens Ridley (Mal. Geneesmiddelen, bl. 
22) zoowel uit- als inwendig gebruikt tegen aanhoudende koorts; 
met de fijngewreven wortels wordt het lichaam ingesmeerd en een 
aftreksel ervan wordt gedronken. 
Het spint is wit en kernhout ontbreekt, doch naar het hart toe 
wordt het hout roodachtig. Het is grof van vezel, licht, reukeloos 
en in groote afmetingen te verkrijgen. In West-Java wordt het veel 
gebruikt voor goedkoop huisraad en planken, doch het is niet duur- 
zaam. Het ís uitmuntend voor pakkistenen geïmpregneerd waarschijn- 
lijk ook voor velerlei andere doeleinden geschikt (K. & V.). Rumphius 
(L, bl. 99) beschrijft het hout vanden Durio alslang van draad, recht 
en dicht van vezel, geschikt voor masten van vaartuigen, mits men die 
van boven voor inwateren behoedt. Dat van oude stammen is volgens 
hem onder dak redelijk duurzaam. Hasskarl’s Nut (No. 299) zegt, dathet 
na drie jaar door de boeboek is verteerd. Te Buitenzorg is heteen van 
de het meest veelvuldig op de pasars voorkomende houtsoorten. De 
inlanders gebruiken het daar voor binnenwerk van huizen: in aanra- 
king metden grond wordt hetonmiddellijk aangetast door witte mieren. 
Het sap, verkregen door de bladeren met dêringoe (Acorus ca- 
lamus, L.) fijn te wrijven, wordt volgens Jasper (Geneeskr. planten) 
Hout. 
Vruchten. 
Wortels. 
Hout. 
Bladeren. 
