Zaden 
240 STERCULIACEAE. 
De zaden van deze, en van enkele andere Sterculia-soorten, wor- 
den in den medicijnhandel aangetroffen als pranadjiwa (zie Euchresta 
Horsfieldii, Benn.); zij lijken daarop uiterlijk zeer sterk, doch zijn 
van de echte „gemakkelijk te onderscheiden, doordat zij in het 
geheel niet bitter zijn. Boorsma (Plantenstoffen I, bl. 54) vond 
er een zeer geringe hoeveelheid alcaloïd in. Volgens Greshoff 
(Schetsen, bl. 96) schrijven velen heilzame eigenschappen juist 
aan deze zoete pranadjiwa toe, die in elk geval het voordeel 
heeft onschadelijk te zijn. In de Vorstenlanden noemt men, volgens 
mondelinge mededeeling van Dr. Boorsma, de zoete pranadjiwa 
ook wel koetjila of poerwo koetjila. 
178/5083. Sterculia macrophylla, Vent. 
Hout. 
Zaden. 
Volksnamen. Soend.: Hantap, H. heulang — Jav.: Dok, Ka- 
long, Kalongan — Mad.: Klowang — Alf. Minah.: Bangilan, 
Wangilar. 
Boom, 30 à 35 M. hoog en 120 tot 150 cM. dik, verbreid over 
geheel Java tusschen O en 1100 M. zeehoogte. Het hout, dat over- 
eenkomt met dat van St. foetida, L., wordt alleen soms voor kano’s 
gebruikt en is waarschijnlijk geschikt voor pakkisten. De zaden 
worden volgens mededeeling van Dr. Boorsma wel als onechte 
pranadjiwa (zie de voorgaande soort) in den inlandschen medicijn- 
handel op Java verkocht (K. & V.—ll, bl. 142). 
In het Museum: Zaden. 
1778/5083. Sterculia scaphigera, Wall. 
Hout. 
Zaden. 
Boom, 100 voet hoog, met rechten, gladden stam, volgens Ridley 
(Straits Bulletin 1904, bl. 307) voorkomende van Burma zuid- 
waarts door het geheele Mal. Schiereiland en ook op Sumatra. 
Op Malakka en het eiland Singapore is hij niet zeldzaam. 
Omtrent het hout deelt hij in Mal. Timmerhoutsoorten (bl. 16) 
mede, dat het wit en zacht is aan de buitenzijde, harder en don- 
kerder in het midden en dat het wordt gebruikt voor planken. 
Vorderman (Geneesmiddelen |) noemt Siam als land van her- 
komst van de veelvuldig in den inlandschen medicijnhandel voor- 
komende gerimpelde zaden, boewah témpajan, ook boewah bêngkak 
of pong tai hai geheeten. De naam Këmbang samangkok houdt 
zeker verband met het door Ridley medegedeelde gebruik. Een 
of twee zaden worden des avonds in een kommetje met water te 
weeken gezet met een weinig kandijsuiker en de slijmerige stof, 
die den volgenden morgen het kommetje vult en wel wat op koud 
geworden sagopap gelijkt, wordt op de nuchtere maag genuttigd 
om te verkoelen en de maag te zuiveren. Mevr. Kloppenburg 
bericht, dat het zaad met bidji sëlasi en zoethout wordt geweekt 
als middei tegen slijmafgang en koorts in den buik en dat het 
voorts dient als verkoelend middel bij spruw. 
In het Museum: Zaden. 
178/5083. Sterculia urceolata, Sm. 
Volksnamen. Soend.: Hantap—Jav.: Talés, Toengloer —Mad.: 
Djéboek, Talés—Sas.: Anta-anta. 
Boom, 35 tot 40 M. hoog en 150 à 200 cM. dik, op Java voor- 
