1780/5098. 
180/5098. 
180/5098. 
COLA — TETRACERA. 243 
De versche rijsjes bezigt men als tandenpoetsers; R. meent, dat 
zij door hun samentrekkende kracht ook losse tanden vastmaken. 
De schors kan men gebruiken als obat papéda (R.). In Bulletin 
des Renseignements agricoles Juni 1911, No. 1792, worden eng 
indische onderzoekingen gerefereerd, waaruit blijkt, dat deze bast 
140/, looistof bevat en vrij is van hinderlijke kleurstoffen. 
De eigenaardige, gekielde vruchten worden gebruikt als die van 
den atoeng (Parinarium scabrum, Hassk.), als men de ware atoeng 
niet kan bekomen, speciaal bij het toebereiden van zeker rauw 
vischgerecht, door R. kokoho genoemd. Voorts wordt een aftreksel 
van de zaadkernen gebruikt tegen buikloop en dysenterie; men bakt 
ze voor de lijders ook wel in het sagobrood (Rumph.). 
Volgens Wijs’ Vetcatalogus bevatten de zaden een olie, die o.a. 
op de Antillen (?) wel zou worden gewonnen. In Tropical Agri- 
culturist Dec. 1908, bl. 581, wordt echter vermeld, dat het olie- 
gehalte slechts 6,9% bedraagt, zoodat de naam van oliezaad er 
aan moet worden ontnomen. 
In het Museum: Hout, vruchten. 
DILLENIACEAE. 
Tetracera Assa, DC. 
Volksnamen. Mai: Sipik soeloeh (Lamp.), Kajoe asahan— 
Soend.: Areuj ki asahan. 
Klimmende heester, 2 tot 5 M lang, groeiend op zonnige plaatsen 
beneden 300 M. zeehoogte (Backer, Schoolflora). Dunne stengels 
worden wegens hun groote taaiheid gebezigd voor tijdelijk bind- 
werk. Zie voorts de volgende soort. 
Tetracera hebecarpa, Boerl. 
Volksnamen. Mal.: Asahan, Sipik hêndak (Lamp.)—Soend.: 
Areuj ki asahan, Asahan—Jav.: Bo, Debo, Dembo, Kroko, 
Roko, Singaran. 
Klimmende heester, 2 tot 6 M. lang, groeiend op zonnige, open 
terreinen tegen hellingen beneden 600 M. zeehoogte (Backer, School- 
flora). In Hasskarl’s Nut wordt onder No. 56 gezegd van den areuj 
ki asahan, een naam, dien T. hebecarpa gemeen heeft met T. Assa, 
DC.: De stengels worden in hun: geheel als grof touwwerk aan- 
gewend, dat bijzonder duurzaam is onder water en daarom bij 
waterwerken wordt gebezigd; het sap wordt tegen hoest ingeno- 
men; de ruwe bladeren dienen tot het gladschuren van hout en 
de jonge bladeren en toppen der stengels worden fijngewreven 
gebruikt voor het verbinden van beten van de oraj lëmah, een giftige 
slang. Dit alles zal wel betrekking hebben op de beide hier ge- 
noemde Tetracera-soorten, behalve het gebruik van de bladeren als 
schuurpapier, aangezien die van T. Assa niet ruw zijn. Als genees- 
krachtig bracht men mij te Batavia de bladeren van T. Assa, welke 
daar, in tegenstelling met T. hebecarpa, Boerl., zeer algemeen is. 
Tetracera spec. div. 
Volksnamen. Mal. Mol.: Daoen api, Tali api — Alf. Amb.: 
Hasat — Tern.: Goemi oekoe. 
Als Funis urens beschrijft Rumphius (V, bl. 13) twee klim- 
Bast. 
Zaden. 
Stengels. 
Stengels. 
Bladeren. 
