186/5147. 
Zwarte thee. 
Bloemen. 
248 THEACEAE. 
omdat het blad zoo min mogelijk moet worden gebroken. Nahetrollen, 
dat ongeveer een kwartier duurt, wordt het product in een zeer dunne 
laag uitgespreid op platte manden, die buiten in de zon worden 
gezet om te drogen. Des avonds haalt men die tampirs binnen 
en zet ze den volgenden morgen ten tweeden male in de zon. Al- 
vorens over te gaan tot het verpakken wordt de thee volledig 
gedroogd boven een aarden komfoor met een houtskoolvuur. Men 
gebruikt voor dat doel bamboemanden, van boven en beneden 
iets wijder dan in het midden, aan beide einden open, doch op 
het nauwste gedeelte voorzien van een tusschenschot. Op dit 
tusschenschot spreidt men de thee dun uiten plaatst dan de mand 
boven het komfoor. Om het drogen gelijkmatig te doen plaats 
hebben werkt men de thee van tijd tot tijd om, waartoe de mand 
telkens van het vuur wordt genomen, ten einde te voorkomen, dat 
kleine stukjes blad in het vuur vallen, wat rook zou teweeg brengen 
en de kwaliteit zou doen achteruitgaan. Indien dat door de afnemers 
wordt verlangd, worden bij dít droogproces gedroogde bloemen 
van patjar tjina (Aglaia odorata) onder de thee gemengd, waar- 
door de geur der bloemen zich aan het product mededeelt. Om 
zich te vergewissen of de thee voldoende droog ís, neemt men 
er wat van tusschen duim en vingers: droge thee laat zich 
dan gemakkelijk tot poeder wrijven. Het emballeeren geschiedt 
in pakjes van '/o tot 1 kati gewicht in geel chineesch papier: 
voorzien van het „fabrieksmerk”, dat er met een houten stempel 
op wordt gedrukt, worden deze pakken over geheel Java en zelfs 
daarbuiten “verspreid. Men onderscheidt drie kwaliteiten, waarvan 
de prijzen variëeren tusschen 30 en 50 cents per kati. Voor met 
minder zorg geplukte en bereide (met de voeten gerolde) thee 
wordt f 17.50 à f 25.— per picol betaald: deze wordt door de 
opkoopers verzonden in met papier gevoerde goenizakken. 
Om zwarte thee te maken wordt het natte blad op platte manden 
in de zon te verflensen gezet, waarna het wordt gerold en ver- 
volgens gefermenteerd. Om te fermenteeren spreidt men het uit 
in een laag van ongeveer 5 cM. dikte op manden, die met an- 
dere tampirs worden dichtgedekt. Na eenige uren heeft het een 
bruinroode koperkleur aangenomen en wordt de fermentatie ge- 
staakt: ten slotte wordt de thee boven een houtskoolvuur gedroogd 
op een gemetselden oven in platte bakken, waarvan de bodem 
bestaat uit ijzergaas. 
De berichten omtrent het gebruik van de bloemen schijnen 
grootendeels of geheel te berusten op een mededeeling van Neu- 
ville in Journal d Agr. Tropicale 1903, bl. 200. Deze zegt, dat de be- 
woners van Annam van oudsher gewoon zijn van theebloemen een 
aftreksel te bereiden, dat zich kenmerkt door een hooge mate van 
zoetheid, een aangenaam doch weinig ontwikkeld aroma en de af- 
wezigheid van cafeïne, de stof, die somtijds het genot van het infuus 
van het blad beperkt. De schrijver bericht, dat met den verkoop van de 
bloemen in Parijs was begonnen en koesterde de hoop, dat het gebruik 
in Frankrijk algemeen zou worden, vooral bij hen, die door een bijzon- 
dere gevoeligheid van het zenuwgestel zich van gewone thee moeten 
onthouden. De bloemen worden geplukt 2 of 3 dagen voor zij zich 
zouden openen en schijnen geen andere bereiding te ondergaan 
