GARCINIA. 265 
Volgens Jasper & Pirngadie (Vlechtwerk, bl. 78) wordt de bast Bast. 
gebruikt om vlechtmateriaal groen te kleuren em bezigt men op 
Madoera de gele gomhars met fêmoe lawak, en aluin als fixeer- Getan. 
middel, om pandanreepen geel te verven. 
De rijpe vruchten worden rauw gegeten. Te Batavia ziet men Vruchten. 
ze heel zelden, doch dan ook in groote massa, op de pasars ver- 
schijnen: de smaak van de gecultiveerde is rinsch. 
De groote zaden vermeldt Vorderman (Geneesmiddelen Il) alseen Zaden. 
in Midden-Java in den inlandschen medicijnhandel verkrijgbaar ge- 
neesmiddel: zij heeten daar bidji-, isi- of kêtik moendoe. Van der Burg 
(Geneesheer Ill, bl. 393) zegt, dat zij, fijngewreven met azijn, als 
verdeelend middel worden geappliceerd op klierzwellingen. Volgens 
mondelinge mededeeling van Dr. Boorsma wordt isi moendoe, met 
mësoji en zout of met azijn gewreven, uitwendig gebruikt tegen bof. 
In-het Museum: Getah, vruchten, conserven, zaden. 
1871/5199. Garcinia Griffithii, Anders. var. brevipetiolata, Boerl. 
Volksnamen. Mal.: Sibangor (Palemb.). 
Boom, 15 à 18 M. hoog en tot 0.30 M. dik, zeldzaam aange- 
troffen in de residentie Palembang op pl. m. 250 M. zeehoogte. 
De stam is recht, rolrond, zonder wortellijsten en bestaat uit nout. 
een lichtgekleurd, matig hard, niet duurzaam hout, dat alleen wordt 
gebruikt voor tijdelijk werk. De bast is rijk aan een zwavelgele Getan. 
gëtah, die jeuk veroorzaakt, als men ermee in aanraking komt. 
De fraai citroengele vruchten gelijken op die van den manggistan; Vruchten. 
zij zijn sappig en eetbaar, maar zuur. 
In het Museum: Hout, vruchten. 
187/5199. Garcinia Hombroniana, Pierre. 
Volksnamen.? 
Boom, gelijkend op den manggistan, op het Mal. Schiereiland 
niet ongewoon nabij de zee. De roode schil der vruchten is veel Vruchten. 
dunner dan bij G. Mangostana, L. en riekt naar appelen: de ° 
zaadrok is insgelijks dunner en eenigszins zuur, doch bezit een 
aangenamen perzikengeur. Ridley meent, dat er door cultuureen 
uitmuntende vrwcht van zou zijn te maken of dat een hybride 
tusschen deze en de manggistan het van de laatste zou winnen. 
(Straits Bulletin 1902, bl. 375). 
187/5190. Garcinia lateriflora, Bl. (G. javanica, Bl). 
Volksnamen. Soend.: Djawoera, Manggoe leuweung—Jav.: 
Kéméndjing kébo. 
Boom, tot 15 M. hoog en 20 cM. dik, verstrooid groeiend in 
West- en Midden-Java beneden 1000 M. zeehoogte. Het hout iS pout. 
van weinig waarde (K.& V —IX, bl. 372). Hasskarl’s Nut No. 697 
noemt het sterk en zegt, dat het wordt gebruikt voor rijststam- 
pers. De vruchten (zaadrok) zijn zoet en eetbaar: K. & V. bevelen vruchten. 
deze soort met het oog op de vruchten zelfs aan voor cultuur. 
In het Museum: Vruchten. 
187/5199. Garcinia macrophylla, Mig. 
Volksnamen. Mal.: Géloegoer, G. babi (Palemb.), Sélapan. 
Boom; de appelvormige vruchten zijn zuur van smaak en bij vrucnten. 
