GARCINIA. 267 
Dit laatste bericht berust waarschijnlijk op een mededeeling van 
Rumphius, die zegt, dat de chineesche ververs zieh bedienden van 
de schillen om zwart te verven, dezelve gebruikende als grond 
en om aan de kleur meer vastheid te geven. Een aftreksel van de 
schillen bezit echter een paarse kleur, waarmede men wel witte 
kippen verft, gelijk Van Hasselt voor de Padangsche Bovenlanden 
opgeeft. Of het bezit van deze kleurstof geen bezwaar is tegen 
het gebruik als looimiddel, blijkt uit de geraadpleegde literatuur 
“niet, doch daaruit blijkt evenmin, dat zij daadwerkelijk bij de looierij 
187/5169. 
187/5199. 
in gebruik zijn. 
De medicinale toepassingen der schillen loopen evenwijdig met 
die van den bast. Waitz (Practische waarnemingen, bi. 35) was 
er zeer mee ingenomen. De meest omvattende beschrijving der 
aanwendingen geeft Van der Burg (Geneesheer III, bl. 595): zij 
worden in- en uitwendig gebruikt als adstringens, inwendig in af- 
treksel of gedroogd en tot poeder gewreven, uitwendig o.a. in 
lavementen en zitbaden. Inwendig geeft men een aftreksel bij atoní- 
sche diarrhee, chronische dysenterie, chronische ontsteking der urine- 
wegen, bij darmbloedingen enz., ook als wormdrijvend middel — 
uitwendig past men het toe bij prolapsus ani, bij gangraeneuze of 
atonische zweren, bij opgezette amandelen, verzweringen in mond- 
of keelholte, te overvloedige speekselafscheiding, fluor albus enz. 
Het inwendig gebruik van de vruchtschillen is volgens Blume 
(Bijdragen, bl. 252) niet zelden gevaarlijk; hij zegt, dat het aanlei- 
ding geeft tot ongeneeslijke verhardingen in het klierstelsel van 
den onderbuik Ridley (Mal. Geneesmiddelen, bl. 12) deelt mede, 
dat bij voorkeur de schillen der jonge vruchten worden gebruikt 
en dat daaruit een kristallijn extract kan worden bereid door voor- 
zichtig indampen. Volgens dezen schrijver worden de schillen 
van de Straits naar China uitgevoerd. Vorderman (Geneesmiddelen 
II) trof ze aan in den inlandschen medicijnhandel te Malang en 
men kan ze ook vinden in Midden-Java. 
In het Museum: Wortels, hout, bast, gomhars, vruchten. 
Garcinia nervosa, Mig. 
Volksnamen. Mal.: Sélapan (Koeboestreken). 
Boom, 18 à 20 M. hoog en hoogstens 0.60 M. dik, in de 
Koeboestreken algemeen op droge gronden. 
De stam is van onderen meestal bochtig, bezet met knoesten 
en uitwassen, maar zonder wortellijsten. Het lichtgekleurde hout 
is zwaar en hard, doch desniettegenstaande gemakkelijk te be- 
werken; het is niet onderhevig aan scheuren, blijft, naar men 
zegt, vrij van insecten en zou onder dak zeer duurzaam zijn: aan 
de buitenlucht blootgesteld houdt het zich slechts enkele jaren goed. 
Van de overvloedig aanwezige roomkleurige gêtah kent men 
geen gebruik en van de vruchten wordt niets vermeld: klaar- 
blijkelijk worden zij niet gegeten. 
In het Museum: Hout. 
Garcinia nigro-=lineata, Planch. 
Volksnamen. Mal.: Kandis, K. kéling. 
Boom, 10 tot 14 M. hoog en 16 à 22 cM. dik, van het wes- 
Hout. 
