188/5213. 
Geen toekomst. 
Hars. 
Aeth. olie. 
Vruchten. 
Vormen. 
284 DIPTEROCARPACEAE. 
ander doel, dan om lijken voor bederf te behoeden. De Vriese 
deelt mede, dat de adat bij de heidensche bataks voorschrijft bij 
overlijden van een radja rijst te planten en het lijk niet ter aarde 
te bestellen, voor die rijst geoogst is. De doodkist wordt in af- 
wachting van de begrafenis opgevuld en vol gehouden met kamfer, 
waarvoor !/, à !/, centenaar verbruikt wordt. 
Baroskamfer heet het product, omdat het voorheen voorna- 
melijk van Baros — thans van Singkel — werd verscheept: den naam 
borneokamfer, waarvan haar scheikundige benaming borneol is 
afgeleid, dankt het aan de omstandigheid, dat oudtijds het beste 
product kwam van Noord-Borneo (Broenei). 
De hooge prijzen, welke groote voordeelen schenen te beloven, 
en de winningswijze der inlanders, die, naar men — wel ten on- 
rechte — geloofde, zou moeten eindigen in uitroeiing der kamferbos- 
schen, zijn omstandigheden, die meer dan eenmaal europeesche 
inmenging in de kamferproductie ter sprake hebben doen komen. 
Daartegen verzetten zich echter de groote wisselvalligheid van de 
uitkomsten der kamferexploitatie en de omstandigheid, dat baros- 
kamfer een fantasieartikel is; als het aÁnbod steeg, zou ongetwijfeld 
de prijs dalen en op de europeesche markt — waar zij onbekend is — 
zou haar waarde niet of slechts weinig hooger zijn dan van gewone 
kamfer. De uitvoer is steeds zeer gering geweest: indejaren 1844/1875 
werd blijkens de opgave, voorkomend in het Tijdschr. d. Ind. 
Mij. v. N. & L. dl 17, bl. 102, van Sumatra's Westkust (in de 
jaren waarvan de cijfers bekend zijn) één maal 39 picols, doch 
gem:ddeld niet meer dan 9 picols geëxporteerd. In de jaren 1910/14 
werd volgens de officieele statistiek respectievelijk 421, 666, 712, 
724 en 458 Kg. uitgevoerd. 
Volgens Straits Bulletin 1910, bl. 297, levert Dryobalanops 
aromatica bij insnijden van den bast een naar terpentijn en kam- 
fer riekende hars, die volgens hetzelfde tijdschrift 1903, bl. 164, 
hard opdroogt en, fijngewreven tot een wit poeder, op wonden 
wordt geappliceerd, 
Waarschijnlijk naar aanleiding van een der periodiek terugko- 
mende exploitatieplannen, werd in 1910 bij het Dept. v. Landb. 
(Jaarboek 1910, bl. 50) het blad van Dryobalanops aromatica aan 
distillatie onderworpen; 5.5 Kg. grondstof gaf 54 ccM. aetherische 
olie. Van Romburgh (Aanteekeningen Cultuurtuin, bl. 40) ver- 
kreeg slechts sporen van een aeth. olie. 
In Boven-Singkel heet de vrucht volgens den Heer Watrin pêjor ; 
men zou er manisan van maken en er ook olie uit kunnen koken, 
doch dat laatste komt niet voor. Teysmann zegt in het Nat. Tijdschr. v. 
N. IL. dl 35, bl. 285, van Borneo sprekend, dat daar van de vruchten 
geen partij wordt getrokken, doch dat er op Sumatra een vet, 
overeenkomende met téngkawang, uit geperst wordt. In het Tijdschr. 
v. Ind. T.L. &V. kunde dl 4, bl. 248, wordt medegedeeld, dat de tot 
poeder gewreven pit wordt gebruikt als medicijn tegen koliek, 
maagpijn enz. In de reeds meermalen aangehaalde verhandeling 
in het Indisch Archief wordt van de vruchten gesproken als van 
een bloedstelpend middel. 
Verschillende schrijvers maken melding van vormen, die door 
de inlanders worden onderscheiden naar de kleur van de schors. 
