Hout. 
Bast. 
188/5217. 
188/5218. 
188/5218. 
188/5219. 
Cultuur. 
310 DIPTEROCARPACEAE. 
van hooge wortellijsten voorzienen stam. Het hout dient alleen voor 
planken, die onderdak moeten worden gebruikt en onderhevig 
zijn aan scheuren, doch niet door boeboek worden aangetast. De 
wortellijsten leveren een duurzamer materiaal, waarvan men op 
Banka wielen voor kruiwagens maakt. De schors wordt gebezigd 
voor omwanding van inlandsche huizen. 
In het Museum: Hout. 
Shorea utilis, King. 
Volksnamen (volgens Ridley). Mal.: Damar laoet No. 1. 
Prachtige boom van het Maleische Schiereiland, slechts groeiend 
op enkele plaatsen, vooral nabij de zee. Het hout ís donkerbruin 
van kleur, versch gekapt geelbruin, harsachtig, zwaar, veerkrachtig, 
sterk en opmerkelijk taai; het is zeer duurzaam en een van de 
beste harde houtsoorten van het schiereiland, doch de boom is 
helaas bijna uitgeroeid (Ridley, Mal. Timmerhoutsoorten, bl. 25). 
Wellicht is dit een onzer damar laoet-soorten van Noord-Sumatra. 
Parashorea lucida, Kurz (Shorea lucida, Mig). 
Volksnamen. Mal. S. W. K.: Méranti hitam, Soeranti, Timbalon 
(Midden-Sumatra). 
Hooge boom van Sumatra's Westkust, veel voorkomende langs 
de baai van Troesan, ook in Loeboek Basoeng en XIl Kota (Pria- 
man) bekend. Hij levert een zeer deugdelijke mêranti-soort, bijzonder 
donker van kleur, voor planken zeer geschikt; dit hout wordt 
bij voorkeur gebezigd voor den aanmaak van prauwen (Cordes 
in het Tijdschr. d. Ind. Mij. v.N. & L. dl 14, bl. 176). 
Parashorea stellata, Kurz (Shorea stellata, Dyer). 
Hooge boom, hier genoemd om den naam damar laoet vast 
te leggen, dien Burn Murdoch (Il, bl. 6) ervoor vermeldt en die 
wordt gegeven aan een categorie van donkere, zware, duurzame 
houtsoorten uit deze familie, voornamelijk van het geslacht Shorea. 
Ridley echter beschrijft Parashorea stellata in Straits Bulletin 1907, 
bl. 170, onder den naam van tjèngal, als een 100 tot 150 voet hoogen, 
4 à 5 voet dikken boom, die een zachte, lichtbruine, nog al lichte, 
vrij goede houtsoort oplevert. Volgens dien zou het dus zijn een 
vertegenwoordiger van de categorie van lichte, niet zeer duur- 
zame houtsoorten, welke op het Mal. Schiereiland worden samen- 
gevat onder den naam séêraja. 
Isopteraborneensis, Scheff. (Hopea lanceolata, De Vr.?). 
Volksnamen. Mal.: Péngantasan (S.O.K.), Singkawang ta- 
rindak (Palemb.)— W. Afd. v. Borneo: Téngkawang têrin- 
dak —Z. & O. Afd. v. Born. (Sampit): 7. klépèk (Daj.), T. 
plépèk (Mal), 7. tanggoei. 
Téngkawangboom van groote afmetingen van het westelijk deel 
van den Maleischen Archipel, bij voorkeur groeiend aan de oevers 
der kleinere rivieren op moerassig terrein. Zeer goed gedijt hij 
echter ook op hooger gelegen gronden. In Palembang komt hij voor, 
zoowel wild als gecultiveerd, o.a. langs de geheele Rawas tus- 
schen 15 en 200 M. boven de zee. In den cultuurtuin te Tjikeu- 
