Hout. 
Bast. 
214/5455. 
216/5477. 
334 THYMELAEACEAE — LYTHRACEAE. 
de lAgr.) een soort van reukhout levert, dat echter slechts in ge- 
ringe hoeveelheid wordt gebruikt. Het is, zegt hij, veel harder dan 
het verharste Aquilaria-hout en reukloos, maar geeft bij verbranden 
een geur af, overeenkomend met dien van genoemd aloë-hout. 
De bast wordt op Banka gebezigd voor touwwerk. 
In het Museum: Vezel. 
Daphne composita, Gilg (D. pendula, Smith). 
Volksnamen. Soend.: Kakapasan, Këémanden oetan(?). 
Heester of boomheester van het Westelijk deel van den Malei- 
schen Archipel, op Java groeiend tusschen 1200 en 2000 M. zee- 
hoogte (K. & V.— XIII, bl. 49). Het schijnt, dat de bast in ge- 
bruik is als bindmateriaal. 
In het Museum: Vezel. 
ELAEAGNACEAE. 
Elaeagnus spec. 
Volksnamen. Soend.: Areuj doedoerènan. 
Heester of boomheester, op Java voorkomend van af zeehoogte 
tot op 2000 M., soms beschouwd als één enkele soort (E. lati- 
folia, L.), door anderen verdeeld in een groot aantal soorten 
(Koorders, Exkursionsflora). 
Hasskarl’s Nut No. 31 zegt van areuj doedoerènan: De vrucht- 
jes hebben een zoet en daarbij eenigszins zuurachtig vleesch, 
hetwelk aangenaam is om te eten. Van areuij soesoe moending — E. 
javanica, Bl. vermeldt hij onder No. 115 insgelijks, dat de vruchten, 
die eenigszins zuur zijn, worden gegeten. De karmijnroode, olijf- 
vormige vruchten worden inderdaad door de inlanders als snoe- 
perij genuttigd en ik heb er weleens geproefd, die aangenaam 
rinsch smaakten, doch andere malen werd mij doedoerènan ge- 
bracht, die, hoewel rijp, zóó scherp zuur was, dat men het niet 
waagde er de tweede maal de tanden in te zetten. 
In het Museum: Vruchten. 
LYTHRACEAE. 
Woodfordia floribunda, Salisb. (Grislea tomentosa, 
Roxb.). 
Volksnamen. Jav.: Sidawajah — Mad. : Dhoebadja. 
Rijkvertakte, opgerichte heester, 2.50 M. hoog, op Java voorko- 
mend in de vlakte en het gebergte in graswildernissen (Koorders’ 
Exkursionsflora). De vruchtdragende twijgjes, soms aangezien voor 
de bloemen, zijn in den inlandschen medicijnhandel bekend als 
sidawajah. Volgens Mevr. Kloppenburg worden zij gebrand en 
fijngewreven aangewend als strooipoeder op wonden ; men behan- 
delt daarmede ook de navelstreng van pasgeboren kinderen, om 
die spoedig te doen opdrogen. Waarschijnlijk wordt dit middel ook 
inwendig gebruikt, want Vorderman (Geneesmiddelen I) bericht, 
dat volgens mededeeling van de doekoens de blaadjes moeten 
worden verwijderd, omdat die blaascatarrh kunnen teweegbrengen. 
In het Museum: Vruchtdragende twijgjes. 
