219/5506. 
Wortel. 
Hout. 
Bast. 
Bladeren. 
Vruchten. 
219/5506. 
Hout, 
342 LECYTHIDACEAE. 
werkzame bestanddeel is een saponineachtig glucosied (Greshoff, 
Plantenstoffen II, bl. 80). 
Barringtonia racemosa, Bl. (B. rubra, BL). 
Volksnamen. Mal.: Boetoen darat (Mol.), Palam (Menado), 
Poetat, Poetat soengei (Banka) — Soend.: Pénggoeng — Jav.: 
Pénggoeng — Boeg. : Alakang — Tern: Toepak (?) — Alf. Mi- 
nah.: Koengkoengan, Mahakoengkoengan, Malégai. 
Nogal lage boom, tot 15 M. hoog en 40 cM. dik, voorkomend 
door den geheelen Maleischen Archipel, op Java bijna uitsluitend 
beneden 5 M. zeehoogte, niet zelden groepsgewijs bijeengroeiend 
langs riviermonden en aan den zoom der vloedbosschen. Op Java 
is er geen nut van bekend (K. & V. — VI, bl. 6). 
Rumphius beschrijft hem (lll, bl. 181) onder den naam van B u- 
tonica terrestris rubra en zegt, dat de javanen de gestooten 
wortels bezigen als vischvergif. Dit is mogelijk juist, hoewel het 
niet bevestigd is door nieuwere betrouwbare berichten; misschien 
ook berust die mededeeling op verwarring met andere Barringtonia- 
soorten, daar op de inlandsche namen niet veel staat is te maken. 
Het hout, zegt Rumphius, is week en onbruikbaar, doch de 
takken bezigt men voor levende tuinstaken, mede met het oog 
op de jonge bladeren. 
De schors wordt, tot een papje gewreven, op schurftachtigen uit- 
slag gesmeerd (Rumph.). Op Banka maakt men van den bast touw. 
De slappe, jonge bladeren, vervolgt Rumphius, zijn bruin en glim- 
mend, saladeachtig van smaak, een weinig bitter en samentrekkend, 
doch niet onaangenaam in den mond; zij worden veel rauw gegeten 
en voor zeer gezond gehouden. Men kan ze ook koken als moeskruid. 
De Indische Vergiftrapporten (No. 184) maken melding van een ge- 
bruik in de res. Ambon van de vruchten van boetoeng darat, dat Rum- 
phíus niet opgeeft, nl. dat zij (niet de wortels), fijngestampt, in holten 
tusschen de steenen in het water worden geworpen als vischvergif. 
Rumphius noemt verder nogeen Butonica terrestris alba, 
volgens Miquel en anderen Barringtonia alba, Hassk., die in ge- 
bruik met B. racemosa zou overeenkomen, behoudens dat de bla- 
deren bitterder zijn en daarom niet worden gegeten. 
In het Museum: Vezel. 
Barringtonia speciosa, Forst. 
Volksnamen. Mal. : Boetoen — Soend.: Boetoen — Jav. : Boe- 
toen, Kébén — Mak.: Talisè — Tern. : Madjoei — Alf. Minah.: 
Witoeng. 
Tot 17 M. hooge en 50 cM. dikke, meestal nogal kromme, laag 
bij den grond vertakte boom van Z.O. Azië, verstrooid groeiend 
op zandige en rotsachtige stranden en wegens zijn fraai gebladerte 
en bloemenpracht wel eens aangeplant (K.& V. — VI, bl. 4). Rum- 
phius beschrijft hem (Ill, bl. 179) onder den naam van Butoníica 
en zegt, dat hij nergens zoo schoon voorkomt als op het eiland 
Boeton, dat aan hem zijn naam zou ontleenen. 
Het hout is week en niet duurzaam; volgens Rumphius wordt 
het niet gebruikt. Ook K. & V. berichten, dat het van weinig waarde 
is en zelden wordt benut. In Kediri wordt het volgens mondelinge 
