TERMINALIA — PSIDIUM. 359 
bergstreken tot 30 M. hoog wordend met een ca 40 cM. dikken, 
bijna zuilvormigen, eerst hoog boven den grond vertakten stam, 
op droge standplaatsen in lagere streken daarentegen meestal 
niet hooger dan 15 M. bij een dikte van 20 cM. en zich reeds 
nabij den grond in twee tot vier stammen splitsend. Haar ver- 
breidingsgebied strekt zich uit van Voor-Indië tot New South 
Wales en zij is onder tal van namen beschreven. Op Java groeït 
Rhodamnia blijkens de opgaven bij K. & V., niet gezellig, beneden 
1350 M. zeehoogte. 
In de bergstreken wordt het buitengewoon zware, harde hout 
gebezigd bij den huisbouw, doch in de lagere streken wordt het 
zelden benut (K. & V.). Op Karimon djawa wordt de roko-roko 
bijna uitsluitend gebruikt voor stijlen, verder ook voor doode pagers 
(Koorders in Natuurk. Tijdschr. v. N. 1 dl 48, bl. 83). Volgens 
Cordes (Tijdschr. d. Ind. Mij v. N. &L. dl 14, bl. 175) bezigt men 
den marapoejên ter Westkust van Sumatra algemeen voor het ma- 
ken van houtskool en om de uitstekende hoedanigheid daarvan 
wordt hij in Priaman zelfs veelvuldig in de kampongs aangeplant. In 
Indrapoera wordt hij wel gekapt voor stijlen van huizen. Een en 
ander vindt bevestiging in de berichten van Van Hasselt (No. 
177/9 en 221), die verder mededeelt, dat het hout taai en duur- 
zaam is en, behalve voor huisbouw, ook dient voor het vervaar- 
digen van ploegen en andere landbouwwerktuigen. 
Op Java werd de bast vroeger gebezigd om zwart te verven 
(K. & V.); op Sumatra dient hij volgens Van Hasselt voor het tanen 
van netten. Volgens denzelfden auteur worden de jonge bladeren, 
fijngestampt, gebruikt voor het bevestigen van messen in hun hand- 
‚vat en zijn de vruchten eetbaar. Ook Koorders (l. c.) zegt, dat de 
222/5559. 
22215559. 
rijpe vruchten een aangenamen, eenigszins rinschen smaak bezitten. 
In het Museum: Hout. 
Psidium Cattleyanum, Sabine. 
Struik, tot 3 M. hoog, inheemsch in Brazilië en zeer veel gecul- 
tiveerd in zuidelijk Californië, waarvan de invoer vaak wordt 
aanbevolen met het oog op de vruchten. Hij stelt nog bescheidener 
eischen dan Ps. Guajava, L. en wordt daarom in Pflanzer 1914, 
bl. 90, geschikt genoemd voor grootere hoogten. Hier zal hij dus 
eventueel insgelijks alleen bruikbaar zijn in de bovenlanden: op 
Ceylon wordt hij geteeld boven 4000 vt. Hij draagt rijk, doch de 
vruchten zijn belangrijk kleiner dan de gewone djamboe bidji. 
Wegens haar aangenaam aroma eri zoeten smaak — de plant dankt 
daaraan haar duitschen naam van Erdbeer Guajave — worden de 
vruchten gaarne rauw gegeten en zij leveren een smakelijke gelei. 
Psidium Guajava, L. 
Volksnamen. Mal.: Djamboe bidji, Dj. bijawas, Dj. soesoe, 
Gojawas (Menad.)— Soend.: Djamboe kloetoek — Jav.: 
Djamboe kloetoek — Mad.: Djamboe bhêndér. 
Welbekende, tot 10 M. hooge en 30 cM. dikke boom, vaak ook 
heesterachtig, inheemsch in tropisch Amerika, als vruchtboom in 
aile heete landen gecultiveerd, op Java algemeen beneden 1200 M. 
en vaak verwilderd (K. & V. — VI, bl. 35). 
Hout. 
Bast. 
Bladeren. 
Vruchten. 
