222 
8. 
(a 
(a 
Hout. 
Bast. 
Bloemen. 
Vruchten, 
222/5578. 
Hout. 
Bast. 
Vruchten. 
368 MYRTACEAE. 
droogd. Dezelfde kleurstof wordt gebruikt om mandwerk en hout 
bruin te verven. In Lebong heet die oeba-kleurstof samah. Andere be- 
richten uit Palembang maken geen gewag van het koken met klapper- 
melk, dat dus niet onontbeerlijk schijnt te zijn. Uit Rawas werd mij 
medegedeeld, dat oebar laki-laki, daar ook wel oebar padi poeloet 
geheeten, van minder kwaliteit wordt geacht dan de oebar pêram- 
poean (zie Eugenia lepidocarpa, Wall.). 
In het Museum: Hout. 
Eugenia densiflora, Duthie (Jambosa densiflora,DC.). 
Volksnamen. Mal.: Oebar-oebar (Palemb.)—Soend. : Kopo, K. 
badak, K. lalaj, Pétag —Jav.: Djamboe alas, Dj. klampok, Dj. 
wana, Djambon, Klampok, Kl. aroem— Mad.: Klampok bato. 
Boom, meestal 10 tot 15, soms 20 M. hoog en 25 à 30 cM. 
dik, van het westelijk deel van den archipel, op Java voorkomend 
beneden 1500 M. zeehoogte. De stam is gewoonlijk kort en krom 
en levert slechts brandhout (K. & V.— VI, bl. 57). 
In Palembang dient de bast voor het bruinverven van garen en 
katoen. Te Buitenzorg deelde men mij mede, dat de talrijke bloemen 
met sambal rauw worden gegeten. K. & V. berichten, dat ook de rijpe 
vruchten door de inlanders worden genuttigd, doch niet lekker zijn. 
In het Museum: Bast, bloemen. 
Eugenia domestica, Baill. (E. malaccensis, Lamk, Jam- 
bossa malaccertsis, DC, Jepurpurascens DENME 
purpurea, Wight). 
Volksnamen. Mal.: Djamboe bëértèh, Dj. bol, Dj. kêmang 
(Koeboestreken)—op Java: Djamboe bol— voorts, Soend.: Dj. 
boöl, Dj. pêrtokal — Jav.: Djamboe dêérsana, Dj. térsana — 
Mad.: Dharsana. 
Tot 18 M. hooge en 45 cM. dikke ooftboom, inheemsch in den 
archipel, op Java alleen gecultiveerd voorkomende, doch algemeen 
over het geheel eiland tot op 1200 M. zeehoogte. 
Het hout wordt niet gebruikt (K. & V. — VI, bl. 55). Ridley (Mal: 
Timmerhoutsoorten, bl. 67) zegt, dat het bruin en hard, doch ge- 
woonlijk te klein is om van veel nut te kunnen zijn. 
De bast van Jambosa domestica is volgens Rumphius (l, 
bl. 121) wat samentrekkend en daarom wordt hij, met water ge- 
wreven, wel gebruikt als spoeling tegen mondspruw. 
De vruchten zijn fraai donkerrood of bleekgeel met purperroode 
strepen; Zij zijn zoowel bij de inlanders ais bij de europeanen gezocht. 
Grootte en geur varieeren bij verschillende boomen zeer (K. & V.)._ 
De gemeene djamboe heeft wel wat van een rooden, langwerpigen 
appel; zij wordt rauw gegeten om den dorst te verslaan en de 
maag te ververschen. Als men ze met spaanschen wijn en suiker 
stooft, geven ze een smakelijk eten, inzonderheid voor een zieke 
en slappe maag (Rumph.). 
In het Museum: Bast, vruchten. 
Eugenia fastigiata, Mig. (A. 
Volksnamen. Soend.: Géêlam, Ki djangkar, Salam gêdè. 
Boom, tot 25 M. hoog en 35 cM. dik, met rechten, rolronden stam, 
