nr a 
EUGENIA. 375 
geelgroene, wrangzoete vruchten, doch deze in niet lekker (K. Vruchten. 
& V. — VI, bl. 66). 
222/5578. Eugenia Suringariana, K. & V. 
Volksnamen. Soend.: Kopo lalaj. 
Boom tot 20 M. hoog bij een stammiddellijn van 0.50 M., in 
West- en Midden-Java verstrooid groeiend gevonden tusschen 900 
en 1200 M. Het hout dient soms voor huisbouw (K. & V. — VI, bl. mout. 
86). Het museummonster is bruin, vrij zwaar en dicht en maakt 
een niet ongunstigen indruk. 
In het Museum: Hout. 
22/5578. Eugenia ?variifolia, Mig. 
Volksnamen. Mal: Oebar mêrkoejoeng (Palemb.), Samak 
(Banka). 
De oebar mêrkoejoeng is een boom van Palembang, omtrent welks 
naam men dubieerde tusschen E. variifolia, Miq. en E. lepidocarpa, 
Wall. Hij is 25 à 28 M. hoog en tot 0.60 M. dik, met rechten, 
hoekigen stam en hoog aangezette, dichte kroon. Het hout is ge- hout. 
schikt voor bouw- en timmerhout; men bezigt het voor stijlen, 
balken en planken. Het wordt gezegd duurzaam te zijn, ook aan 
de buitenlucht, doch het scheurt meestal sterk. 
Met een afkooksel van den gestampten bast kleurt de bevolking Bast. 
garen en katoen, zooals het geval is met andere oebarsoorten. 
In hef Museum: Bast. 
222/5578. Eugenia spec. 
Volksnamen. Alf. Minah.: Kowal, Pakoewa. 
Boom, 25 M. hoog, op Noord-Celebes gevonden tusschen 500 en 
600 M. Het hout dient voor balken (Koorders’ Minahassa, bl. 458. Hout. 
Spec. O). De B.O.W. opzichter De Leau te Menado berichtte om- 
trent deze houtsoort: Zij is lichtbruin van kleur, vrij grof, dicht van 
vezel en veerkrachtig, geschikt voor huisbouw, doch minder voor 
werk, dat aan weer en wind ís blootgesteld, omdat zij dan scheurt. 
Volgens Koorders (bl. 461) worden de zure vruchten gegeten. Vruchten. 
In het Museum: Hout. 
222/55718. Eugenia spec. 
Volksnamen. Mal. Mol.: Djamboe laoet, Dj. panté — Alf. 
Amb.: Roetoe pija. 
Jambosa litorea, Rumph. (III, bl. 81) is een dikke strand- 
boom, met lagen, bochtigen en meestal hellenden stam, voorko- 
mend op alle ambonsche eilanden, doch het meest op Groot- en Klein- 
Ceram en niet verder dan een steenworp van de zee. Zijn hout Hout. 
is lichtgrauw, dicht, tamelijk hard en zwaar, taai en niet onder- 
hevig aan splijten; het laat zich gemakkelijk zagen en schaven en 
indien het volkomen droog is, kan het dienen voor schrijnwerk, als* 
hoedanig het met zijn verwarde aderen niet onfraai is. Gepolijst 
kan het echter niet worden. In zeewater duurzaam zijnde is 
het, naast Gofasa (Vitex), het meest gebruikte hout voor den 
scheepsbouw bij de ambonneezen, die er zoowel de planken als 
de inhouten en ribben voor hun kora-kora’s van maken. Voor de 
