222/5596. 
Hout. 
222/5596. 
222/5598. 
378 MYRTACEAE. 
doch kort van vezel en moeilijk te bewerken. Het is bitter en geeft 
onder het bewerken zwart af. 
In het Museum: Hout. 
Tristania sumatrana, Mig. (T. Whitiana, Griff). 
Volksnamen. Mal.: Kajoe moeloe (Palemb.), Pélawan (Ban- 
ka), P. koepoer (Billiton), Sibëloesoej (Midden-Sum.). 
Boom, 28 à 30 M. hoog en tot 0.80 M. dik, met rechten, meestal 
hoekigen stam, in het oog vallend door zijn lichtgrijzen, gladden, 
in lange reepen afschilferenden bast. In Palembang is hij alge- 
meen op ca 250 M. zeehoogte. Ridley (Mal. Timmerhoutsoorten, 
bl. 66) beschrijft hem äls een boom, zeer veel voorkomend op 
zandige plekken langs de kust. 
Het zware, buitengewoon harde hout dient bij den huisbouw voor 
stijlen en balken: meestal wordt het gebezigd voor onbehouwen 
stijlen. Het is uiterst duurzaam en biedt langen tijd weerstand aan 
weer en wind: alleen het spint zou wel eens door witte mieren wor- 
den aangetast. Ook Ridley zegt, dat hij zeer duurzame, rechte balken 
en stijlen levert van redelijke afmetingen. 
In het Museum: Hout. 
?Tristania spec. 
Volksnamen. Alf. Minah.: Solon kanon, Totombaloi. 
Boom, 40 M. hoog, op Noord-Celebes gevonden tusschen 350 en 
900 M. zeehoogte. Het duurzame hout is zeer geschikt voor huis- 
bouw en bruggen, speciaal-voor die deelen, welke in den grond 
moeten worden ingegraven. Het is buitengewoon hard en zeer 
moeilijk te bewerken (Koorders’ Minahassa, bl. 464). 
Eucalyptus alba, Reinw. 
Volksnamen. Mal. Timor: Kajoe poetih. 
Snelgroeiende, slanke, ca 25 M. hooge boom, inheemsch op Timor 
en in Australië, op Java ingevoerd. In het verslag van zijn Timor- 
reis (Natuurkundig Tijdschr. v. N. 1. dl 34, bl. 367) zegt Teysmann, 
dat hij op onderscheidene plaatsen groepen van Eucalyptus alba 
aantrof, waaronder van wel 80 voet hoogte, doch weinig dikker 
dan 2 voet; de inlandsche naam duidt op den glanzend witten stam. 
Van de vele Eucalyptussoorten —aldus Van Romburgh in Aan- 
teekeningen Cultuurtuin, bl. 47 — waarmede in ’s Lands Plantentuin 
proeven zijn genomen !), is deze voor de lage landen het best 
) Scheffer ijverde zeer voor het gebruik van Eucalyptus voor reboisatie en 
assaineering: voor de bovenlanden beval hij vooral E. Globulus, Labill. aan en 
voor de benedenlanden E. alba, Reinw. Het talrijkst zijn de rapporten omtrent 
proefnemingen daarmede in de jaarverslagen omtrent ’s Lands Plantentuin van 
zijn hand (tot en met 1878). Treub berichtte in het eerste door hem uitgebrachte 
verslag, dat hij den aanvoer van zaad uit Australië medio 1881 op verzoek van 
den Inspecteur vanhet Boschwezendeed staken uitoverweging,datderesultaten 
op den duur niet aan de verwachtingen beantwoordden: de zaden leden door 
regens, de planten. werden aangetast door witte mieren. Men zie ook Cor- 
des’ verhandeling in de Indische Gids 1888, bl. 955. K.& V. zeggen (VI, bl. 
174), dat vele Eucalyptussoorten op Java goed groeien en groote boomen 
worden, doch het vermogen missen zich spontaan voort te planten. In Tec- 
tona 1914, bl. 443, wordt een geval medegedeeld, dat op spontane voort- 
planting gelijkt: op den Tengger was in een aanplantje van E. Globulus, Labill. 
opslag ontstaan na een boschbrand, die het terrein geheel had gezuiverd. 
E. Globulus wordt op het Diëngplateau ook door de inlanders aangeplant; 
het hout staat daar hoog in aanzien en uit de bladeren wordt olie bereid. 
