386 MYRTACEAE — MELASTOMATACEAE. 
te maken met het denkbeeld, dat al die verschillende vormen be- 
hooren tot slechts één botanische soort. De verschillen zijn echter 
zoo weinig standvastig en komen dusdanig gecombineerd voor, dat 
het trekken van grenzen, dus het afsplitsen van verschillende va- 
riëteiten, niet mogelijk is. Rumphius maakt er twee soorten van, 
met een overgangsvorm, dien hij indeelt bij de eerste, de groote, 
welke ook door de botanisten van den lateren tijd is beschouwd 
als de typische Melaleuca Leucadendron. Rumphius zegt, dat dit 
een volslagen boom is met een enkelen, bochtigen stam, ge- 
woonlijk ter dikte van een man, soms van twee man. Hij groeit 
gezellig, nooit vermengd met andere boschboomen en duldt geen 
ander gewas in zijn gebied, behalve het snijgras en allerhande 
kruipende varens. Op hun hooge, luchtige bergen staan zij zoo 
wijd uit elkaar, dat de zonnestralen overal toegang hebben. Men 
vindt ze in bijna alle eilanden van de Molukken; op Boeroe en 
Ceram bekleeden zij het geheele gebergte. Dicht bij het strand 
ziet men ze niet en evenmin — zooals bereids vermeld is —op zeer 
hooge, koude bergen. De eigenschappen van het hout zijn reeds 
behandeld, zoodat daarop niet behoeft te worden teruggekomen. De 
vruchten noemt R. niet specerijachtig en deze vorm schijnt over 
het geheel niet rijk te zijn aan aetherische olie. 
De overgangsvorm van Rumphius, de kajoe gëlam van de wester- 
sche eilanden, is mogelijk een der later als Melaleuca minor, Sm. be- 
schreven vormen. Dezen beschrijft R. als ranker van stam dan de eer- 
ste, niet dikker dan een dij, zoo recht als een spar, 5 à 6 vadem hoog. 
Als men leest van het gebruik voor paalfundeeringen, treedt deze 
vorm ons in de gedachten en hiervan zullen ook de vruchten uit den 
inlandschen medicijnhandel afkomstig zijn, die nooit veel geur bezit- 
ten. In het verslag van zijn Banka-reis zegt Teysmann (Nat. Tijdschr. 
v.N.I. dl 18, bl. 6), dat de boom, waarvan die vruchten afkomstig zijn, 
bij voorkeur in moerassen, doch ook wel op droge gronden, groeit. 
Ook deze wordt niet gebruikt voor het bereiden van kajoe- 
poetih-olie: dat is alleen het geval met den kleinen of kleinbladerigen 
vorm, beschreven onder den naam van Melaleuca Cajeputi, Roxb. 
Rumphius zegt, dat die geen volslagen boom wordt en somtijds 
opschiet met meerdere stammen. Hij vereischt een drogen, klip- 
pigen grond en groeit alleen in de nabijheid der zee. De stammetjes 
hebben gewoonlijk een omvang van niet meer dan een been, zelden 
van een dij: het hout is harder dan van den grooten, meer rood en 
duurzaam, doch het wordt weinig gebruikt, omdat het zoo kort 
en dun is. De bast is dunner en meer houtachtig dan van de 
beide andere en daarom voor werk niet te gebruiken. De bladeren 
en vruchten zijn veel specerijachtiger dan van de andere vormen. 
In het Museum: Hout, bast, olie, vruchten. 
Baeckea frutescens, L. 
Volksnamen. Mal.: Djoendjoeng atap (Banka), /djar atap 
(Banka), Oedjoeng atap, Sésapoe (Billiton), Si gamei-gamei 
(S.W.K.), Toetoer atap (Banka). 
Heester of kleine boom van Zuid-Oost Azië, volgens Junghuhn 
(Battaländer |, bl. 158) 15 à 20 voet hoog en '/, voet of iets 
meer dik en groeiend in de alang-alangvlakten. Ridley (Mal. 
