388 MELASTOMATACEAE. 
den voor Melastoma moluccanum, Bl. =Otanthera moluccana, 
Bl; het is een kleine heester, wassend in lichte bosschages en in de 
woudzoomen. De met water gewreven wortels nemen de vrouwen in 
met het wit van een ei, als zij vreezen voor een ontijdige bevalling en de 
vruchten zijn den reiziger welkom, omdat zij met haar rinschheid den 
dorst verslaan; het is echter jammer, dat er zoo weinig aan te eten valt. 
Zijn Fragarius niger (IV, bl. 137), die gehouden wordt voor 
Melastoma malabathricum, L., is de meest verachte van alle struiken, 
overal wassend op zandige en dorre velden en alleen gebruikt tot 
brandstof, doch hij is in het bezit van weinig bekende medicinale 
krachten, want de bladeren, gekauwd op brandwonden gespuwd en 
de wonden daarmede verbonden, trekken den brand uit. Inwendig ge- 
bruikt men ze ook tegen rooden loop en fluor albus. Van deze soort 
worden insgelijks de vruchten als versnapering gegeten (Rumph.). 
Op Java behoort Melastoma malabathricum L.(M. polyanthum, 
BĲ.) tot de „officineele” geneesmiddelen der inlanders: Boorsma 
vermeldt hem in zijn Geneesmiddelleer, bl. 11, als harèndong of 
séngeani en Vorderman (Geneesmiddelen II) zegt, dat te Soera- 
baja de gedroogde bladeren van kêmandèn als een grof poeder 
worden verkocht. Die bladeren dienen tegen buikloop: volgens 
Jasper (Geneeskrachtige planten) worden daoen k&mandèn met 
adas-poelasari en roode uien fijngewreven en neemt men het sap 
in; volgens Mevr. Kloppenburg bezigt men een afkooksel met een 
stukje manggistan-schil en sêmboengbladeren. 
223/5104. Ochthocharis ? borneensis, Bl. 
Volksnamen. Mal.: Karamoenting. 
Opgerichte, tot 1.25 M. hooge, sterk vertakte heester, in de Koe- 
boestreken in uitgebreide complexen gevonden op de bij vloed 
overstroomd wordende rivieroevers. De zuurachtige bladeren en 
zwarte, aan aalbessen herinnerende vruchtjes worden rauw bij de 
rijst genuttigd of tot sajoer bereid. 
223/5136. Marumia muscosa, Bl. 
Volksnamen volgens De Clercq. Mal.: Akar sêndoedoek, Sén- 
doedoek ajër — Soend.: Areuj harèndong badak. 
Min of meer klimmende heester uit de lagere bergstreken. Vol- 
Sap. gens Tropische Natuur 1915, bl. 182, wordt het waterige vocht, 
dat soms bij straaltjes uit de dikke, taaie stengels vloeit, door de in- 
landers gebruikt als medicijn tegen zeere oogen. Hasskarl's Nut 
No. 40 deelt mede, dat het wordt ingenomen, indien destoelgang met 
Toppen. _ bloed is vermengd. De jonge, viltig behaarde loten worden bij de rijst 
Vruchten. gegeten: zij smaken zuurachtig. De lichtroode bessen zijn rijp zeer 
gezocht om haar zoeten inhoud, die veel weg heeft van aardbeiengelei; 
voor het bereiden van marmeladen, confituren of verfrisschende 
dranken zullen zij zeker niet ongeschikt blijken (Tr. Natuur). 
223/574!, Medinilla crispata, Bl. 
Volksnamen. Mal. Amb.: Tali moréa—Alf. Amb: Walêtmaroeöe. 
Klimmende heester, door Rumphius beschreven (V, bl. 66) onder 
den naam van Funis muraenarum mas als een gewas, dat 
in de koude valleien groeit aan de kanten van rivieren, welke met 
