Bladselderie. 
228/6006. 
228/6002. 
398 UMBELLIFERAE. 
mindert. Alsdan wordt de aanplant opgebroken, het terras eenige 
maanden, tot een jaar, braak g gelegd en dan opnieuw beplant, nadat 
het een maand geïrrigeerd is geweest. Het onderhoud van den 
aanplant bestaat uit inboeten en wieden, waarbij de grond vrij diep 
wordt losgemaakt. Den dag vóór het wieden wordt de watertoevoer 
afgesloten en daarna moet het veldje nog 3 of 4 dagen droog blijven 
liggen, waarop het water geleidelijk wordt toegelaten: te veel op- 
eens zou den lossen grond medevoeren en het water verontreinigen. 
De op drogen grond geteelde bladselderie—in een wat uitvoe- 
riger verhandeling in Pemimpin Pengoesaha Tanah van Sept./Oct. 
1915 noemt dezelfde schrijver dezen vorm knolselderie — heeft don- 
kerder bladeren en wordt 2 voet hoog. Bij voorkeur neemt men 
daarvoor vruchtbare, doorlatende gronden : bedden worden er soms 
wel, soms niet voor aangelegd. Ook deze vorm wordt meestal verme- 
nigvuldigd door scheuren: de uitstoeling is veel minder dan van wa- 
terselderie. Na drie of vier maanden worden de planten uitgetrokken. 
Petroselinum sativum, Hoffm. 
Volksnamen. Peterselie. 
Peterselie wordt hier ten behoeve van de europeanen in zeer 
kleine hoeveelheid geteeld: ik trof dit kruid wel aan bij de warmoe- 
zeniers te Batavia. Op de pasars is het echter slechts bij uitzon- 
dering te bekomen, zoodat men zich behelpt met het kweeken van 
enkele plantjes in potten, doch gewoonlijk afziet van het gebruik, 
in de meening, dat het hier niet te krijgen is. 
Carum copticum, Benth. 
Volksnamen. Mal.: Moengsi. 
Voor den inlandschen medicijnhandel werden de vruchten van 
Carum copticum aangevoerd uit Eng.-Indië, waar dit kruid in Bengalen 
wordt geteeld. Rumphius (V, bl. 270) meende, dat het ook op Java 
groeit en zegt, dat Mussíi werd verkocht om te mengen onder de 
dranken, die de vrouwen gebruiken om de menstruatie op te wekken 
en om te zuiveren na de bevalling: hij noemt het verder windbrekend 
en daarom in gebruik bij buikpijn en opgezetheid van de maag. 
Ook Dr djawa Soemodirdjo bericht in het Tijdschr. v. Inl. Genees- 
kundigen 1900, bl. 71, dat moengsi op Java bekend staat als een 
geneesmiddel tegen buikpijn (péroet kEmboeng en pêroet moelës). 
De javanen gebruiken het fijngestampt of fijngewreven en dan ver- 
mengd met water, somtijds ook nog gefiltreerd. Gewoonlijk neemt 
men als dosis een of twee theelepeltjes fijngemaakte moengsi op een 
theekopje water. Zelf, zegt hij, heb ik meermalen ajër moengsi met 
succestegen buikpijnen diarrhee gebruikt. In hetzelfdetijdschrift 1894, 
bl. 21, deelde echter Vorderman mede, dat de ook onder de javaansche 
doekoens verbreide meening, dat moengsi windenbrekende eigen- 
schappen bezit, gebleken is onjuist te zijn. Een infuus van de fijnge- 
stampte vruchten, 15 gram op 350 gram kokend water, vier maal daags 
ter hoeveelheid van een wijnglas gedronken, is evenwel volgens hem 
een geschikt middel tegen gebrekkige spijsvertering; het vermeerdert 
de speekselafscheiding, bevordert de secretie van het maagsap en 
werkt tevens in geringe mate als tonicum en stimulans ; deze medi- 
catie kan gepaard gaan met het gebruik van bidara laoet (Strychnos). 
