á APIUM — PIMPINELL A. 309 
Het werkzame beginsel van moengsi is een aangenaam riekende 
| aetherische olie, waaruit thymol wordt bereid. Het afdistilleeren ge- Tuymot. 
schiedt zoo goed als alleen in Duitschland, zoodat de wereldoorlog 
thymolnood deed ontstaan. Deze was echter niet te wijten aan 
schaarschte van de grondstof : volgens Watt's Commercial products 
zijn de prijzen van ajowan seed sinds jaren gedrukt ten gevolge van 
groote productie's. Het thymolgebrek vestigde echter weer eens de 
aandacht op de vruchten, waaruit het wordt verkregen en zoo be- 
proefde men, of Carum copticum ook hier zou willen groeien. 
Bij de verschillende proefnemers schoot het kruid aanvankelijk 
welig op, doch stierf plotseling af kort voor of tijdens den bloei. 
In het Museum : Vruchten. 
228/6020. Carum Roxburghianum, Benih. 
Volksnamen. Mal.: Djintén (Palemb.) — Rénggiréng (Atjeh) 
— Soend.: Soeragè — Jav.: Plétikapoe. 
Kruid, pl.m. 60 cM. hoog, verbreid over den Maleischen Archipel, 
op geheel Java sporadisch gekweekt en veelal aangeduid met 
verbasteringen van het woord peterselie, te Buitenzorg echter con- 
stant soeragè genoemd. Bijzonder veelvuldig komt het voor op 
Tjileungsi en Kalapa noenggal en de administrateur van dat land, 
de Heer Frijlink, deelde mij mede, dat dit waarschijnlijk moet 
worden toegeschreven aan den kalkrijken bodem van Kalapa noeng- 
gal, die er bijzonder geschikt voor zou zijn; het wordt daar veel ge- 
plant op de hoema’s vóór de padi. Bijzondere zorg wordt er niet aan 
besteed: het zaad wordt eenvoudig uitgestrooid. Het versche kruid 
riekt heerlijk naar selderie: het wordtop de pasars verkocht voor lalab. 
Waarschijnlijk is het de plant, door Rumphius beschreven (V, 
bl. 269) onder den naam van Levisticum indicum, in het 
mal. der Molukken miga-miga en op Ternate timo-timno geheeten. 
R. zegt ervan, dat het een kruid is, 2 voet hoog, door de ambonneezen 
gaarne bij de kleeren gelegd om zijn geur. De wortel smaakt bij 
planten die nog niet hebben gebloeid, als peterseliewortels. De 
naar selderie riekende bladeren worden in rijstsop gedaan en som- 
migen mengen ze onder atjar. De vruchten zouden volgens Rumphius 
op Java worden aangetroffen in de kruidendoozen voor gebruik in 
borstdranken, doch waar hij „gist, dat de javaansche naam ganti is, 
moet aan deze laatste mededeeling niette veel waarde wordengehecht. 
In het Museum: Vruchtjes. 
228/6033. Pimpinella alpina, Kds (P. Pruatjan, Molk.). 
Volksnamen. Soend.: Antanan goenoeng — Jav.: Gébangan dé- 
pok, Poerwa atjéng, P. tjéng, Roempoet dempo, Soeri pan- 
dak abang. 
Overblijvend, bij kneuzing zeer aromatisch riekend kruid, 15 tot 
50 cM. hoog, thuis behoorend op zonnige vlakten tusschen 2000 
en 3000 M. zeehoogte in Midden- en Oost-Java (Backer, School- 
flora). Op de hoogste bergen, zegt Junghuhn (Java, 2e holl. uit- 
gave, bl. 595), heeft de stengel ternauwernood een lengte van een 
duim, doch dringt de wortel een halven voet diep in de aarde. 
Bij de inboorlingen van Oost-Java is het wijd en zijd beroemd om 
dien aromatischen wortel, welke diuretische eigenschappen bezit 
