Hout. 
239/6377. 
Hout. 
239/6377, 
Vruchten. 
239/6377. 
Hout. 
239/6386. 
Wortels, 
28 'SAPOTACEAE. 
hoog met een middellijn van 100 tot 150 cM. Op Java komt hij 
voor tusschen O en 1200 M. zeehoogte en is vooral in Midden- 
en Oost-Java beneden 500 M. algemeen. De stam is recht, het 
hout wit, zeer hard, sterk, in kolossale afmetingen en groote hoeveel- 
heden te krijgen; het wordt echter doorde inlanders zelden gebruikt, 
omdat het te weinig duurzaam is (K. & V. —I, bl. 134). Bij de proef- 
neming te Kediri (Teysmannia 1896, bl. 504) werd het bruikbaar 
bevonden voor lucifersstokjes, doch slecht voor doosjes. 
Chrysophyllum bancanum, Mig. 
Volksnamen. Mal.: Mémpoeloet (Banka). 
Boom, 100 en meer voet hoog, verbreid over het geheele eiland 
Banka. Het hout wordt in veerkracht wellicht door geen andere 
indische soort overtroffen. De bankaneezen maken er de stelen van 
voor hun lichte bijlen, waarmede zij de zwaarste boomen in geringen 
tijd weten te vellen. Zij zwaaien de bijl over het hoofd en laten haar 
met kracht in den stam dringen, bij welke manoeuvre de steel, die in 
het midden niet dikker is dan een mansduim, buigt als een rotan. 
Dit elastische hout zou daarom zeer geëigend zijn voor het vervaar- 
digen van gebogen velgen voor rijtuigwielen (Berkhout, bl. 27). 
Chrysophyllum Cainito, L. 
Volksnamen. Sterappel — Mal: Sawo doerèn. 
Boom, afkomstig uit tropisch Amerika, met eetbare vruchten, 
welke echter hier geen opgang hebben gemaakt, zoomin als elders 
buiten haar vaderland: men treft hem vrij vaak aan in de bene- 
denlanden. Het vruchtvleesch noemt Kwast in Bulletin No. 37 Ko- 
loniaal Museum, bl. 203 zacht, sappig, verfrisschend en aangenaam 
van smaak: dat is misschien het geval in Amerika, doch hier ís 
er zoo weinig aan, dat men het niet eens de moeite waard acht 
de vruchten te plukken. 
In het Museum: Hout, vruchten. 
Chrysophyllum Roxburghii, Don. 
Volksnamen. Mal.: Kajoe nasi (Palemb.) — Soend.: Ki lakêtan. 
Boom, tot 36 M. hoog en 65 cM. dik, op Java waarschijnlijk 
over het geheele eiland verbreid tusschen 50 en 1200 M. zeehoogte, 
doch overal zeldzaam. De stam is meestal recht, zonder wortel- 
lijsten en met hoog aangezette kroon. Het hout is bruikbaar, doch 
wordt als te zeldzaam en van niet bijzondere kwaliteit zelden of 
nooit door de inlanders benut (K. & V.—l, bl. 130). 
In het Museum: Hout. 
Mimusops Elengi, L. 
Volksnamen. Mal.: Tandjoeng. 
Boom, sinds eeuwen op Java door europeaan en inlander geplant 
in tuinen en langs wegen om den snellen groei (?), de fraaie dichte 
kroon, doch vooral om de geurige bloemen (K. & V.—l, bl. 128). 
Rumphius (Il, bl. 189) beschrijft hem onder den naam van Tanjo- 
nus en zegt, dat de wortels, in azijn gewreven, uitwendig worden 
aangewend tegen aangezichtspijn; in water gewreven gorgelt men 
ermede tegen mondspruw en een zeere keel. 
