34 EBENACEAE. 
en lichbruin hart en met wit spint en zwart hart, Van heel oude 
boomen is het kernhout een been dik bij de zwarte soort, doch bij 
de bruine niet meer dan 3 of 4 vingers. Het kernhout ligt ook niet 
altijd in het midden: het loopt met bochten door den stam en is 
hoekig. Somtijds is het aan den kant zwart als ebbenhout en wordt 
het meer naar het midden toe grauwer of bruiner en tegelijk voozer. 
Het spint, waaruit derhalve het grootste deel van den stam bestaat, 
is dicht, hard, zwaar, fijn van draad en duurzaam. De boom is 
echter te zeldzaam, dan dat het hout veel zou worden gebruikt: 
de amboneezen bezigen het voor dunne stijlen en balken, waartoe 
zij meestal stammen nemen, die nog geen man dik zijn, want dikkere 
kunnen zij bezwaarlijk bewerken. 
Vruchten. De vrucht heeft de grootte van een appel, iets afgeplat, met een 
kroontje als de manggistan. Rijp is zij dooiergeel en bestaat uit 
een melig vruchtvleesch, waarin 7 à9 zaden liggen met zeer harde 
schil. In heete asch gepoft is die vrucht wel eetbaar: zij gelijkt in 
smaak op harde pisang en werkt stoppend bij buikloop (Rumphius). 
240/6406. DiospyrosEmbryopteris, Pers. (D.melanoxylon, Hassk.). 
Volksnamen. Soend.: Tjoelikët— Jav.: Klédoeng, Kléga, Klé- 
ija — Alf. Minah.: Maitém lèwo sêla, Makoesei, Tjokoekoe. 
Boom, 20 tot 25 M. hoog en 30 à 40 cM. dik, op Java niet 
algemeen tusschen O en 400 M. zeehoogte, het minst zeldzaam in 
Oost- en Midden-Java: de inlanders planten hem weleens op de 
erven om de vruchten. 
Hout. Het hout wordt gezegd bruikbaar te zijn, doch aangezien het 
voorkomt in streken met veel deugdelijk timmerhout, wordt het 
door de inlanders niet benut. 
Vruchten. De vruchten zijn bol- of eivormig, 4 à 5 cM. lang, geel roestkleurig, 
6 tot 8-hokkig. Jong hebben zij in den middenvruchtwand veel 
kleurlooze gom, die soms als kleefmiddel wordt gebezigd, speciaal 
voor het inbinden van godsdienstige geschriften; rijp zijn zij aan- 
genaam van smaak en worden wel rauw gegeten (K. & V. —I, bl. 43). 
240/6406. Diospyros frutescens, Bl. 
Volksnamen. Soend.: Gégéntélan, Ki gêntël. 
Boom, 15 tot 18 M. hoog en 30 à 40 cM. dik, alleen bekend 
van West-Java tusschen O en 600 M. zeehoogte en daar nog 
Hout. sporadisch voorkomend. Als te zeidzaam wordt het hout niet vaak 
voor huisbouw gebezigd, maar het wordt gezegd sterk en duurzaam 
te zijn: versch gekapt is het wit, doch het kleurt zich aan de lucht 
fraai citroengeel (K. & V.—l, bl. 28). 
240/6406. Diospyros Horsfieldii, Hiern. 
Volksnamen. Soend.: Kasémék — Jav.: Sêmak, Sémék. 
Boom, 15 tot 18 M. hoog en 35 à 40 cM. dik, op Java oostelijk 
Hout. van de Preanger beneden 300 M. zeehoogte algemeen. Het hout 
is meestal in slechts kleine afmetingen te krijgen en wordt daarom 
zelden gebruikt: men zegt echter, dat het nogal duurzaam is. Het 
Vruchten. _vruchtvleesch is kleverig: volgens De Clercq (No. 1133) wordt het 
gegeten en wordt het sap gebezigd om chineesche regenschermen 
te bestrijken. K.& V. vermelden, dat de vruchten rijp reukeloos en 
