DIOSPYROS. 35 
samentrekkend zijn, doch dät de rijpe zaden om hun aangenamen, Zaden. 
zoeten smaak wel rauw worden genuttigd (K. & V.—l, bl. 35). 
In het Museum: Hout. 
_ 2240/6406. Diospyros Kaki, L. 
4 Volksnamen. Kaki, Persimmon —op Java: Kasémék. 
Vruchtboom, thuisbehoorend waarschijnlijk in de gematigde zon@ Herkomst. 
van China en volgens Blume (Verhandelingen Batav. Genootsch. 
v. K.& W. No. 9, bl. 166) vermoedelijk van daar op Java inge- 
voerd. Holle berichtte in het Tijdschr. v. h. Indisch Landbouw- 
genootschap 1878, bl. 404, dat in den tuin van den regent van 
Garoet een 20-jarig exemplaar aanwezig was en hij zelf bezat er 
een nog drie jaar ouder, toen 30 voet hoog en 1!'/, voet dik aan 
den voet. Blijkens het Verslag 1895 omtrent ’s Lands Plantentuin, 
bl. 59, werden in 1878 eenige verscheidenheden van de japan- 
sche Regeering ten geschenke ontvangen, die langzamerhand weg- 
kwijnden, met uitzondering van één plant, welke te Tjibodas plot- 
seling krachtig begon door te groeien en materiaal leverde voor 
de verbreiding. In 1895 waren opnieuw eenige goede japansche 
vormen in genoemden bergtuin aanwezig, doch die leidden een kom- 
mervol bestaan en schijnen uitgestorven te zijn. Het geluk heeft 
gediend, dat een edele — immers zaadlooze — vorm hier heeft 
willen aarden en die is zonder twijfel reeds veel langer op Java 
in cultuur dan gewoonlijk wordt aangenomen. 
De kasémék is ongeschikt voor de benedenlanden: volgens Smith Cuituur. 
(Teysmannia 1906, bl. 92) treft men in de omgeving van Garoet— 
waar er bepaalde boomgaarden van bestaan, hoewel hij het meest 
op de erven wordt aangeplant — gezonde en krachtige boomen eerst 
aan op 1500 M. zeehoogte; op de hoofdplaats Garoet zelf draagt hij 
wel vrucht, doch ziet er lang zoo voordeelig niet uit. Volgens 
Wolff (Pêmimpin pengoesaha tanah, Juli 1915) kan men hem planten 
tusschen 3000 en 5500 voet, doch bleek te Wonosobo op 2800 
voet de vruchtdracht óók bevredigend. 
De vermeerdering geschiedt uitsluitend door worteluitloopers, 
die in de rustperiode van den boom worden afgestoken en in 
den westmoesson op de voor hen bestemde plaats worden uit- 
geplant. Volgens Holle kan men op goeden, mullen grond reeds 
na twee jaar vruchten hebben, vooral als de boom op één stam 
wordt gehouden, doch volgens Smith begint hij eerst op 10-jarigen 
leeftijd flink te dragen; volwassen schijnt hij te zijn na ongeveer 
30 jaar. Hij bloeit in December aan de jonge twijgen en 9 maanden 
daarna worden de vruchten voldoende ontwikkeld geacht om te Vruchten. 
worden geplukt. Een volwassen boom levert per jaar volgens 
Smith 200 à 300 vruchten, volgens Wolff het enorme aantal van 
2500 tot 3900. Deze worden per spoor naar elders gezonden, 
terwijl een deel van den oogst door de chineezen te Garoet wordt 
opgekocht om te drogen. Men gaat over tot plukken, zoodra de 
vruchten een weinig geel beginnen te worden, omdat boomrijpe 
het vervoer niet kunnen verdragen en verlies zou worden geleden 
tengevolge van rooven door vogels en andere dieren, als men ze 
langer aan den boom liet hangen. Boomrijp geplukt zijn zij volgens 
Holle oranjekleurig (en als men ze dan nog laat narijpen) zacht 
