240/6406. 
Wortels. 
Hout. 
241/6411. 
Hout. 
38 EBENACEAE — STYRACACEAE. 
OL RED 
. l pas 
Arie Rt ee Jk | & ls rl 
ARENA ENE BEER BEER: 
= = eo o 5 RR ET LS 5 OD ei NE 
Ss | © 5 sis |Z ITENS EI ae Ss lm 
on e ©, = < =| | S 
| 
KON EN EE EVC ND VEN ern 313 96 | 161 — — 197 — | eee 
1911 | 823 |n.v.|n.v.| 385 | 161 | 380 | 178 [n.v.{n.v.! 143 | 222 |n.ve lnv 
1912|1.125 |n.v. | 881 | 864 | 435 | 168 | 332 [n.v.j 153 [n.v.y 247 [n.v.jn.v.j 258 
1913 [5.185 [1.075 | 180 |1.496 | 390 | 242| ijg| — | — | 2 | — [11 | 56 | — 
1914{ 972 |1.020 (1.133 | 130 | i12| 57{ ay | 179 |103 | 43 [n.v.|n.v.|n.v.| 20 
In het Museum: Hout. 
?Diospyros spec. 
Volksnamen. Alf. Amb.: Walan, Walen, Words 
Onder den ta van Ichthyoctonos montana beschrijft 
Rumphius (1, 214) een grooten boom met hoogen, rechten 
stam, zeldzaam rn in het Hitoesche gebergte. 
De gestampte schors der wortels wordt gebruikt als vischbe- 
dwelmend middel. In den morgenstond wordt zij in de rivieren op 
het water gestrooid of gewreven, totdat de massa schuimt en de 
visch komt dan bedwelmd aan de oppervlakte, maar sterft niet. 
Het bruine hout is geschikt voor stelen van gereedschap (Rumph.). 
STYRACACEAE. 
Styrax Benzoin, Dryand. 
Volksnamen. Mal: Bantjoeng (Palemb.), Kajoe kéméênjan, 
Kajoe kamijan. 
Boom, op Java tot 18 M. hoog en 35 cM. dik, daar wildgroeiend 
in het uiterste westen op 200 à 300 M. zeehoogte, doch zeer 
zeldzaam (K. & V. — VII, bl. 132). 
Omtrent het hout, dat hier is af te doen, leest men gewoonlijk, 
dat het van bijzondere waarde is, en zulks naar aanleiding van 
een bericht van Cordes in het Tijdschr. d. Ind. Mij v. N. & L. 
dl 14, bl. 163. Deze zegt: De komajanboom bevat een uiterst 
sterk, duurzaam, bijna onvergankelijk hout, een der kostbaarste 
soorten van Sumatra's Westkust. Hij komt alleen voor tusschen 
1000 en 4000 voet zeehoogte, vooral in het bergland tusschen 
Alahan Pandjang en Solok, in welke streek alle bruggen langs 
den weg ervan zijn gebouwd. Deze boom, zoo vervolgt hij, le- 
vert de bekende benzoë, doch ménjan wordt in de Padangsche 
Bovenlanden weinig gewonnen: het hout bezit echter een sterken 
benzoëgeur. Een en ander wekt twijfel, of Cordes wel inderdaad 
Styrax Benzoin op het oog had en als dit werkelijk het geval 
is geweest, of hij dan wel juist is ingelicht. De opgegeven groei- 
plaats en het feit, dat het hout zou rieken naar benzoë, maken 
zijne mededeelingen verdacht. Andere oorspronkelijke auteurs 
hebben aan het hout veel minder te roemen. Ridley (Mal. Tim- 
merhoutsoorten, bl. 79) noemt het lichtbruin, middelmatig zwaar, 
doch vrij zacht en van weinig waarde, hoewel het bij gelegenheid 
wordt gebruikt voor woningbouw en voor bruggen. Hasskarl’s Nut 
No. 706 zegt, dat het niet sterk is en spoedig door witte mieren 
