SYMPLOCOS — NYCTANTHES. 47 
wilderd exemplaar, tenzij een door Zollinger op den Tengger 
met twijfel tot O. europaea gebrachte Olea daartoe behoort (K. 
& V. — VIII, bl. 227). Ook Teysmann (Natuurk. Tijdschr. v.N.l. 
dl XI, bl. 160) hield een door hem op den Tengger gecultiveerd 
aangetroffen exemplaar voor O. europaea; hij zegt daarvan, dat 
het soms vruchten droeg en met wat meer zorg misschien be- 
ter zou gedijen dan de op den Gede geplante exemplaren, die 
nooit vrucht droegen. Door K. & V. is echter de olijfboom op 
Java niet gevonden en het door Zollinger ingezamelde materiaal 
brengen zij met twijfel tot den op den ongedoornden olijfboom 
sterk gelijkenden Olea cuspidata, Wall, welke echter evenmin 
door hen is gevonden. Of de olijfboom op Java vroeger wel eens 
is gecultiveerd, is dus niet zeker, doch als dat wel het geval is 
geweest, heeft men er geen succes mee gehad. Op Ceylon wil 
hij blijkens Trop. Agric. Dec. 1908, bl. 583 wel groeien, doch 
langzaam: als vierjarige boompjes ingevoerde exemplaren droe- 
gen voor het eerst op 11-jarigen leeftijd en op een andere plaats 
hadden zij toen op veel hoogeren leeftijd nog nooit gebloeid. 
243/6437. Myxopyrum nervosum, Bl. 
Volksnamen. Soend.: Areuj ki koepoe? 
Klimmende heester; volgens Hasskarl’s Nut No. 66 worden de sap- 
pen van Areuj ki koepoe ingenomen tegen buikziekte en tegen wor- 
men (lintworm ?). Te Buitenzorg vernam ik, dateen afkooksel van den 
wortel met adas-poelasari wordt gedronken tegen koorts en een af- 
treksel van de bladeren met adas-poelasari tegen pijnlijkheid van de 
gewrichten. Greshoff (Plantenstoffen II, bl. 118) en Boorsma (Planten- 
_stoffen Il, bl. 31) onderzochten den bast: de laatste vond er een geringe 
hoeveelheid bitterstof in, doch overigens niets dat aandacht verdient. 
De bast wordt in Oost-Java gebruikt als grof bindmateriaal. 
In het Museum: Vezel. 
Nyctanthes Arbor tristis, L. 
Volksnamen. Op Java: Srigading. 
Heester of zeer lage boom, tot 9 M. hoog en 8 à 10 cM. dik, 
inheemsch in Eng.-Indië en in alle tropische landen gekweekt om 
de welriekende bloemen (K. & V.— VIII, bl. 227). 
De bladeren, volgens Boorsma (Jaarboek 1906) aangeduid als 
daoen karangan, worden met de bloemen gebruikt als stonden- 
bevorderend middel. Van der Burg (Geneesheer III, bl. 504) zegt, 
dat ook europeesche geneesheeren ze wel voorschrijven, indien 
geen anatomische of chirurgische basis is aan te toonen voor de 
retensio menstruae en deelt mede, dat Vorderman en anderen (Dr 
Westhoff, in Geneesk. Tijdschr. v. NI. dl 25, bl. 2) er dikwijls 
goede resultaten van zagen, vooral in het ontwikkelingstijdperk 
bij jonge meisjes. Mevr. Kloppenburg beveelt verder een afkooksel 
van de bladeren en de bloemen, versch of gedroogd, aan tegen 
kraamkoortsen; Catalogus Brusselsche Tentoonstelling 1910 zegt, 
dat een aftreksel van de bloemen als thee wordt gedronken o.a. 
tegen een rooden, lepra-achtigen uitslag. De bloemen, welke ’s 
avonds ontluiken en tegen den ochtend afvallen, worden opgeraapt 
en op de pasars te koop aangeboden. 
Wortel. 
Bladeren, 
Bast. 
Bladeren 
en bloemen. 
