STRYCHNOS. 51 
Horsfield (Medicinal plants, bl. 97) zegt, dat met water gewreven 
widara pait door de javanen ín het aigemeen uitwendig wordt ge- 
bruikt bij huidziekten en als pijnstillend middel bij pokken; ook 
zou het worden gebezigd als anthelminticum. 
Een onderzoek naar de bestanddeelen van het hout van Strychnos chemie. 
ligustrina, Bl. is, voor zoover mij bekend, niet gepubliceerd: Boorsma 
vond in een monster van Timor 0.23°/, alcaloïd. 
De zaden bezitten groote overeenkomst met die van S. Nux vomica, zaden. 
L., doch zijn belangrijk kleiner. Boorsma vond er 2.3°/, alcaloïd 
“ in en zegt, dat er in Timor een 20 picol per jaar van zou kunnen 
, worden ingezamelá (Jaarboek 1914 Dept v. L.N. & H., bl. 75). 
Of Strychnos ligustrina, Bl. ook voorkomt op Java, is niet ge- 
heel zeker. Teysmann vermeldt in het Natuurk. Tijdschr. v. NL. 
dl XI, bl. 196, dat hij den bidara pahit op zijn reis in Oost-Java 
herhaaldelijk aantrof (en ook op Bali) in droge, rotsachtige streken 
niet ver van de zeekust. In dl 40 van hetzelfde tijdschrift, bl. 80 
bericht hij echter, dat de zaden, die hij van Timor ontving, ver- 
schilden van die der plant welke hij aantrof op Java en Bali, zoodat 
hij ze niet voor identiek hield. Vorderman noemt in Madoereesche 
planten (No. 33) als herkomst van het op Madoera gébruikte bit- 
terhout het gewest Besoeki. De mogelijkheid is dus niet uitgesloten, 
dat het kajoe bidara laoet van den inlandschen medicijnhandel 
afkomstig is van meer dan een Strychnossoort. 
In het Museum: Hout, vruchten, zaden. 
245/6460. Strychnos Nux vomica, L. 
Middelmatige boom van Eng.-Indië en Ceylon, die de zeer giftige 
braaknoten levert voor de bereiding van de alcaloïden sfrychnineen zaden. 
brucine. De vruchten worden uit het wild ingezameld, waarna de zaden 
uit het vruchtmoes worden afgescheiden, gewasschen en in de zon 
gedroogd. Men vindt ze wèl in de chineesche apotheken (onder 
den naam van bêtji), doch niet in den inlandschen medicijnhandel. 
Door onzekerheid van de synonymie in het geslacht Strychnos 
is S. Nux vomica vermeld als ook in Ned.-Indië voorkomend, ver- 
moedelijk echter ten onrechte. Voor cultuur buiten zijn vaderland 
leent een dergelijk boschproduct, waarnaar de vraag bovendien 
niet zeer regelmatig schijnt te zijn, zich niet. Of op Java eenige 
ervaring met dezen boom is opgedaan, is mij niet bekend, doch in 
den botanischen tuin te Singapore, waar hij werd ingevoerd in 
1879, toonde hij zich, blijkens Straits Bulletin 1905, bl. 306, een 
trage groeier; in genoemd jaar had hij nog niet gebloeid. 
In hef Museum: Zaden. 
245/6460. Strychnos Tieute, Lesch. 
Volksnamen. Jav.: Tjètèk. 
Tot 35 M. hoog klimmende liaan met een stengel ter dikte van 
5 CM, over geheel Java verbreid in de vlakte en lagere berg- 
streken (Koorders’ Exkursionsflora), doch klaarblijkelijk zeldzaam: 
van buiten Java is deze soort nog niet bekend. Reinwardt (Reis 
naar het oostelijk gedeelte van den Maleischen Archipel, bl. 619) 
deelt mede, dat hij in Banjoewangi een enkel exemplaar vond; 
het is, zegt hij, een zeer hoog in de boomen opstijgende, klim- 
