56 APOCYNACEAE. y 
2471/6557. Neuburgia musculiformis, Mig. 
Volksnamen. Mal.: Asoesoeng (Mol.) — Alf. Amb.: Ai hoea ete, 
Ai hoea mete — Alf. Ceram: Ahoepoe tanah, Waba goenoeng. 
Vruchten. Boom uit de bergwouden der Molukken, waarvan de vrucht 
door Rumphius (ll, bl. 184) wordt beschreven onder den naam van 
Fructus musculiformis. Men vindt ze aande monden der ri- 
vieren. Zij bezitten den vorm van geopende mosselschelpen en zien, 
als de buitenste weeke deelen in het water vergaan zijn, eruit alsof 
ze met verheven figuurtjes waren versierd, zoodat zij, gedroogd 
en schoongemaakt, waard zijn als rariteit te worden bewaard. 
Eenig gebruik is er niet van bekend, behalve dat op Ambon het 
binnenste der vruchten wordt gebezigd om verouderde been- 
zweren te genezen (Rumph.). 
2471/6559. Carissa Carandas, L. 
Volksnamen. Op Java: Karandan. 
Den Carandas beschrijft Rumphius (VII, bl. 57) als een klein, 
gedoornd boompje, zoo hoog als een djêroek-nipis, dat echter, 
nog jong zijnde, kan worden geleid als een hagedoorn. Het komt 
Hegplant. op Java voor in de vlakte en wordt gebruikt voor levende heíi- 
ningen, die zeer dicht en ondoordringbaar zijn. 
Vruchten. De rijpe vruchten, welke zoo groot zijn als knikkers, kan men 
rauw eten, hetzij alleen, hetzij — met het oog op de wrangheid — 
met wat zout, om den mond te verfrisschen en den dorst te les- 
schen, doch meestal worden zij halfrijp in azijn of pekel gelegd | 
en gebruikt als olijven of kappers, om den eetlust op te wekken. 
Op Java, zegt Rumphius, worden zij echter niet geacht. 
2471/6560. Allamanda cathartica, L. 
Volksnamen. Soend.: Lamè areuj. 
Klimmende heester, als sierplant ingevoerd, hier niet verwilderd. 
De omtfent het gebruik in de indische literatuur voorkomende 
berichten zijn gebaseerd op een (mogelijk niet oorspronkelijke) aan- 
teekening van Scheffer in Hasskari’s Nut, die als volgt luidt: Bladeren 
in aftreksel heilzaam, ontlasting bevorderend, in kleine giften voor- 
al ter genezing van schilderskoliek; bij groote giften braking en 
hevige ontlasting. Inlanders gaan boven den damp van een aftreksel 
van deze bladeren zitten bij koorts (sakit moerijang). 
Een door Greshoff naar de bestanddeelen van den bast en van 
de vruchten ingesteld onderzoek leidde niet tot bepaalde resultaten 
(Plantenstoffen Il, bl. 118). 
2471/6564. Willughbeia apiculata, Mig. 
Volksnamen. Mal.: Djantahan, Djéla (W. Born), Djintahan 
(W. Born.), Djitahan, Gitan boeroeng (S. W. K.), Langgitan | 
(W. Born.) — Bat. : Djotan. 
Liaan : volgens De Clercq (No. 3513) worden de stengels als bindsel 
Getah. gebruikt en wordt het Sap op kwaadaardige zweren aangewend. 
Naar Van Romburgh (Pl. à c. et à g. p., bl. 7 en 129) bericht, 
wordt uit ‘het melksap een inferieure, kleverige soort van caout- 
chouc gewonnen, die niet als zelfstandig product in den handel 
komt, doch gebruikt wordt om betere kwaliteiten te vervalschen. 
